اخلاق نظامى (ج2)
 
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص

اخلاق نظامى (ج2) - الهامى نيا، على اصغر و همکاران - الصفحة ٣١

خداوند كسانى‌را كه با مال و جان خويش جهاد مى‌كنند، بر آنان كه از جنگ سرمى‌تابند، به درجه‌اى برترى داده است ... و خداوند با پاداشى عظيم، مجاهدان را بر قاعدان، برترى داده است.
٣. اخلاقيات مجاهد الف. اخلاص: از مهمترين خصوصيات اخلاقى مجاهدان راه حق، پاكى نيّت است. قرآن كريم دراين باره مى‌فرمايد:
«الَّذينَ امَنُوا يُقاتِلُونَ فى‌ سَبيلِ‌اللَّهِ وَالَّذينَ كَفَرُوا يُقاتِلُونَ فى‌ سَبيلِ الطَّاغُوتِ» (نساء: ٧٦)
آنان‌كه ايمان آورده‌اند، در راه خدا مى‌جنگند و آنان كه كافر شده‌اند، در راه شيطان [مى‌جنگند].
امير مؤمنان (ع) نيز مى‌فرمايد:
«وَلْتَصْدُقْ نِيَّاتُكُمْ فى‌ جِهادِ عَدُوِّكُمْ» «١» نيّتتان در جنگ با دشمن، بايد راست (و خالص) باشد.
ب. ارتباط با خدا: قرآن كريم مجاهدان راستين را اين‌گونه وصف مى‌كند:
«التَّائِبُونَ الْعابِدُونَ الْحامِدُونَ السَّائِحُونَ الرَّاكِعُونَ السَّاجِدُونَ الْامِرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَالنَّاهُونَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَالْحافِظُونَ لِحُدُودِ اللَّهِ وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنينَ» (توبه: ١١٢)
توبه كنندگانند، پرستندگانند، ستايندگانند، پويندگانند، ركوع كنندگانند، سجده كنندگانند، امركنندگان به معروف و نهى‌كنندگان از منكرند و حافظان حدود خدايند و مؤمنان را بشارت ده.
امير مؤمنان، على (ع)، در صفين، لشكريانش را به ارتباط با خدا توصيه كرده مى‌فرمايد:
«الا انَّكُمْ لا قُوا الْعَدُوِّ غَداً انْ شاءَ اللَّهُ فَاطيلُوا الْلَّيْلَةَ الْقِيامَ وَ اكْثِرُوا تَلاوَةَ الْقُرانِ وَاْسْئَلُوا اللَّهَ الصَّبْرَ وَالنَّصْرَ وَاْلْقُوهُمْ بِالْجِدِّ وَالْحَزْمِ وَ كُونُوا صادِقينَ» «٢» «فَاقِلُّوا الْكَلامَ وَ اكْثِرُوا ذِكْرَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ» «٣» به خواست خدا، فردا با دشمن رو به رو خواهيد شد. بنابراين، نمازتان را امشب طولانى كنيد.