رسول خدا (ص) نمى‌خوابيد مگر اين كه سوره «سجده» و «ملك» را تلاوت مى‌كرد. «١» درباره حضرت رضا (ع) نيز نوشته‌اند:
«ساعتها در بستر خود قرآن تلاوت مى‌كرد و با قرائت آيه‌هايى كه از بهشت و دوزخ خبر مى‌دهند، سخت مى‌گريست و از دوزخ به خدا پناه مى‌برد و از او بهشت مى‌طلبيد.» «٢» شبى كه مزدوران متوكل عباسى به منزل امام هادى (ع) هجوم بردند، آن حضرت را در اتاقى تنها يافتند كه لباسى پشمين به تن داشت و روى ريگهاى كف اتاق نشسته، محو جمال حق بود و آيه‌هاى وعد و وعيد را ترنّم مى‌كرد. «٣» حضرت امام سجاد (ع) نيز وقتى به آيه «مالِكِ يَوْمِ الدّينِ» مى‌رسيد، آنقدر آن را تكرار مى‌كرد كه نزديك بود روح از پيكرش جدا شود. «٤» احاطه معصومين (ع) به قرآن و استناد به آن در هر مطلب و موقعيّتى، گوياى اين مطلب است كه آنها حافظ قرآن بودند.