اخلاق نظامى (ج2) - الهامى نيا، على اصغر و همکاران - الصفحة ١٤١
تصرّف در بيتالمال و استفاده شخصى از آن، دستدرازى به اموال همه مردم و خيانت به آنان است و بىگمان مجازات سنگينى در پيشگاه الهى دارد. امام راحل (ره) با اشاره به اين مجازات مىفرمايد:
... اين دستور است در طول تاريخ براى كسانى كه متكفّل حكومت هستند كه تا اندازه ممكن در بيتالمال تصرف نكنند. يك درهمش در آن طرف حساب دارد. بايد حساب پس بدهيم؛ بايد در پيشگاه خداى تبارك و تعالى در كارهايى كه مىكنيم تصرّفهايى كه در بيتالمال مىكنيم، بايد بعد حساب بدهيم؛ چرا؟ [كه] اگر زيادهروى شده باشد، مجازات دارد. «١» ب. مجازات دنيوى امام على (ع) يكى از كارگزاران خود را كه از بيتالمال سوء استفاده كرده بود، توبيخ مىكند و به او مىنويسد:
از خدا بترس و اموال اين مردم را كه براى خود بردهاى برگردان. اگر اين كار را نكنى و خدا مرا بر تو توانا گرداند و به تو دسترسى پيدا كنم، در كيفر رساندن تو نزد خدا عذر دارم و تو را با شمشيرم كه كسى را با آن نزدهام مگر آنكه در آتش داخل شده، خواهم زد. به خدا سوگند! اگر حسن و حسين (ع) آنچه را تو كردى، انجام داده بودند، با ايشان صلح و آشتى نمىكردم و از من به خواهشى نمىرسيدند، تا اينكه حق را از آنان بستانم و باطلى را كه به ستمشان پديد آمده، نابود گردانم. «٢» در جاى ديگر، خطاب به زياد بن أبيه، جانشين عبدالله بن عباس، مىفرمايد:
خداى را سوگند! سوگندى مؤكّد و راست، كه اگر به من گزارش رسد كه در بيتالمال مسلمين از تو خيانتى كوچك يا بزرگ سر زده است، چنان برخورد سختى از من بينى كه اندك مال و درمانده از هزينه عيال مانى و خوار و پريشانحال گردى. «٣» ج. نابودى اسلام و مسلمين امام صادق (ع) به اين خطر اشاره كرده مىفرمايد: