اخلاق نظامى (ج2) - الهامى نيا، على اصغر و همکاران - الصفحة ١٣٢
درس يازدهم: رعايت قوانين و مقرّرات و حفظ بيت المال ١. تعريف قانون و مقررات قانون در معناى عام، شامل مجموعه قواعد حقوقى است كه به وسيله قانونگذار مقرّر مىشود. «١» مقرّرات (جمع مقرّر) به معناى تصميمات و اقدامات مربوط به اعلان و اجراى قوانين است كه توسط وزرا (مقرّرات وزارتى) يا استانداران (مقرّرات ايالتى) يا شهرداران (مقررات شهردارى) يا برخى ديگر از مراجع صلاحيتدار ادارى گرفته شده است، اما در معناى عام شامل قانون، تصويبنامه، آييننامه، بخشنامه و هر چه ضمانت اجرا داشته باشد، مىشود. «٢» ٢. نياز بشر به قانون انسان موجودى اجتماعى است و دستيابى به اهداف و خواستههايش را در زندگى اجتماعى و در ارتباط با ديگران جست و جو مىكند؛ اما از آنجا كه در زندگى اجتماعى، به دليل تضاد منافع، درگيرى و كشمكش در بين افراد جامعه پيش مىآيد و اين موارد منجر به از هم پاشيدن شيرازه جامعه مىشود؛ از همان ابتداى تشكيل جوامع بشرى در هر جامعهاى، قوانين و مقررات ويژهاى حكمفرما بودهاست كه براساس آن، حدود و مرزهاى اجتماعى مشخص مىشده، منافع افراد از دستبرد ديگران محفوظ مىمانده و نيز نظم و انضباط خاصى در سراسر جامعه حاكم مىگرديده است.