اخلاق نظامى (ج2) - الهامى نيا، على اصغر و همکاران - الصفحة ١١٩
- احساسات و عصبانيت؛ - علائم و آمار؛ - وسايل ارتباطى.
٨. راههاى حفظ اسرار پس از روشن شدن ضرورت حفاظت اسناد طبقهبندى شده نظامى و عوامل افشاى راز، راههاى رازدارى را بهطور اختصار بيان مىكنيم:
الف. انتخاب افراد امين: امير مؤمنان، على (ع)، كه مىفرمايد:
«لا تُودِعَنَّ سِرَّكَ الَّا عِنْدَ كُلِّ ثِقَةٍ» «١» رازت را جز به هر فرد موثّقى مسپار.
«وَ لا تُودِعَنَّ سِرَّكَ مَنْ لا امانَةَ لَهُ» «٢» رازت را به كسى كه امانتدار نيست، مسپار.
در جريان نهضت مقدس عاشورا، پيك امينى به نام «قيس بن مُسَهّر صيداوى» با پيامى از حضرت امام حسين (ع) راهى كوفه شد. ولى پيش از رسيدن به كوفه در دست نيروهاى دشمن گرفتار شد. قيس كه خود را ميان اسارت يا شهادت يافت و رساندن پيام امام را غير ممكن ديد، بيش از آنكه پيام آن حضرت به دست مأموران دشمن بيفتد، آن را در دهان گذاشت و بلعيد. و بدين وسيله دشمن را از دسترسى به آن نامه ناكام گذاشت. «٣» ب. توجّهدادن به فوايد رازدارى: امير مؤمنان (ع) مىفرمايد:
«جُمِعَ خَيْرُ الدُّنْيا وَالْاخِرَةِ فى كِتمانِ السِّرِّ وَ مُصادَقَةِ الْاخْيارِ» «٤» نيكيهاى دنيا و آخرت در پنهان داشتن راز و دوستى نيكان گرد آمده است.