٢. يقين، ريشه استقامت‌ يقين به خدا، دين و نويدهاى او، تكيه‌گاه استوارى براى صبر است. كسى كه به خدا و رستاخيز ايمان دارد و وعده‌هاى او را تخلّف‌ناپذير مى‌داند و باور دارد كه فرجام آفرينش از آنِ متقيان است، در برابر ناملايمات، شكيبايى مى‌ورزد و از ميدان به در نمى‌رود. امام صابران، على (ع) مى‌فرمايد:
«اصْلُ الصَّبْرِ حُسْنُ الْيَقينِ بِاللَّهِ» «١» ريشه صبر، يقين زيبا به خداست.
هر كس بر مركب راهوار صبر نشيند، هرگز به زمين اصابت نخواهد كرد و در نهايت شاهد پيروزى را نصيب و بهره خود خواهد نمود. چنانكه على (ع) فرمود:
«مَرارَةُ الصَّبْرِ تُذْهِبُها حَلاوَةُ الظَّفَرِ» «٢» شيرينى پيروزى، تلخى شكيبايى را مى‌زدايد.
٣. آثار صبر صبر، اين صفت زيباى اخلاقى، همان‌گونه كه اهمّيت و ارزش والايى دارد، داراى آثار گرانبهايى نيز مى‌باشد كه به بخشى از آنها اشاره مى‌كنيم:
الف. امدادهاى غيبى‌ خداوند در قرآن مى‌فرمايد:
«بَلى‌ انْ تَصْبِرُوا وَ تَتَّقُوُا وَ يَأْتُوكُمْ مِنْ فَوْرِهِمْ هذا يُمْدِدْكُمْ رَبُّكُمْ بِخَمْسَةِ الافٍ مِنَ الْمَلائِكَةِ مُسَوِّمينَ» (آل عمران: ١٢٥)
آرى اگر شكيبا باشيد و تقوا پيشه كنيد، آنان (دشمنان) اگر چه با خشم و غضب به جانب شما روى آورند، پروردگارتان شما را با پنج هزار فرشته نشاندار يارى خواهد كرد.
همه ما، بارها امدادهاى غيبى جبهه‌هاى جنگ را شنيده يا ديده‌ايم كه چگونه رزمندگان‌