خلاصه‌ سازمان ملل متّحد يكى از مهمترين سازمانهاى فراملّى است كه امروزه به عنوان جزء مهمّى از نظام بين‌المللى به حساب مى‌آيد. ايران به عنوان عضوى از جامعه جهانى از ابتداى تأسيس سازمان ملل تاكنون با آن به طور فعال در ارتباط بوده است. مطرح شدن شكايت ايران از شوروى سابق به خاطر ادامه اشغال ايران در جنگ جهانى دوّم به عنوان نخستين مورد اختلافى كه در بدو تولّد شوراى امنيت در دستور كار اين نهاد قرار گرفت، صدور قطعنامه‌ها و بيانيه‌هاى متعدّد در طول جنگ تحميلى عراق عليه ايران نمونه‌هايى از ارجاع مسايل مهمّ كشور ما در اين نهاد بين‌المللى است.
ايران جزو ٥١ كشور امضا كننده منشور ملل متّحد و در زمره اعضاى اصلى سازمان ملل مى‌باشد.
گرچه ايرادهاى اساسى متعدّدى به جهت‌گيريها و عملكرد اين سازمان و سازمانهاى تخصّصى وابسته به آن وارد است امّا در عين حال مركزى براى هماهنگ كردن اقدامات كشورها محسوب مى‌گردد و استفاده‌هاى مفيد و بهترى در راستاى تحقق اهداف بشر دوستانه و دستيابى به آرمانهاى والاى انسانى از آن مى‌توان به عمل آورد.
براى پى بردن به كم و كيف مواضع و عملكرد سازمان ملل در خصوص جنگ تحميلى بايد به طور جداگانه عملكرد شوراى امنيت، مجمع عمومى و دبير كل را بررسى كرد. گرچه اين سازمان تا قبل از صدور قطعنامه ٥٩٨ در راستاى منشور ملل متحد عمل نكرد، امّا صادر شدن قطعنامه مزبور و در پى آن پايان جنگ و معرّفى متجاوز، نقطه پايان هشت سال جنگ تحميلى بود.