«مَنْ سَمِعَ رَجُلًا يُنادى‌ يا لَلْمُسْلِمين فَلَمْ يُجِبْهُ فَلَيْسَ بِمُسْلِمْ» كسى كه صداى مردى را بشنود كه كمك مى‌طلبد، و نداى يا مسلمانان سر مى‌دهد، و درخواست او را پاسخ ندهد، مسلمان نيست.
به هر حال مسأله امر حمايت و دفاع از مستضعفين ريشه در اعتقادات و حقوق اساسى ما داشته و بنا به نصّ صريح كتاب خدا و سنّت پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله امرى انكار ناپذير است؛ امّا نوع حمايت و ميزان حمايت و نكات ديگر مربوط به اين اصل در كوتاه مدّت و دراز مدّت به مسائل اجرايى، امكانات و وضعيت روابط و چگونگى شرايط داخلى و بين‌المللى بستگى دارد. «١» حمايت از نهضتهاى آزاديبخش‌ در اصل ١٥٤ قانون اساسى، مسأله حمايت از نهضتهاى آزاديبخش به عنوان يكى از وجوه سياست خارجى كشور مطرح شده است. اين اصل در راستاى اصل اخيرالذكر يعنى دفاع از حقوق مستضعفين مى‌باشد. اصل حمايت از نهضتهاى آزاديبخش در قانون اساسى جمهورى اسلامى ايران اين‌گونه منعكس شده است:
جمهورى اسلامى ... در عين خوددارى از هرگونه دخالت در امور داخلى ملّتهاى ديگر از مبارزه حق‌طلبانه مستضعفين در برابر مستكبرين در هر نقطه از جهان حمايت مى كند.
رهبر كبير انقلاب حضرت امام خمينى (ره) در نخستين سال پيروزى شكوهمند انقلاب اسلامى در پيام خود بطور صريح اعلام فرمودند:
ملّت آزاده ايران هم‌اكنون از ملّتهاى مستضعف جهان، در مقابل آنانى كه منطقشان توپ و تانك و شعارشان سرنيزه است كاملًا پشتيبانى مى‌نمايد. ما از تمام نهضتهاى آزاديبخش در سراسر جهان كه در راه خدا و حق و حقيقت و آزادى مبارزه مى‌كنند پشتيبانى مى‌كنيم. «٢»