سياست خارجى ايران قبل وبعد از انقلاب - پور قلی، محسن - الصفحة ١٦٠
سومالى و كنيا، ايران را در محاصره كامل دريايى قرار دهند. «١» «عمليات نجات» يا «پنجه عقاب» «٢» يك نمونه از تلاشهاى ناموفق نظامى آمريكا عليه ايران بود كه در تاريخ پنجم ارديبهشت ١٣٥٩ به مرحله اجرا درآمد. «٣» اما با طوفان شن در بيابان طبس، قدرت پوشالى آمريكا فروريخت و ماجراى «اصحاب فيل» را در انديشهها زنده كرد. اين واقعه شكستى دردناك براى كارتر و پيروزى درخشان براى ايران بود. جيمى كارتر براى جبران عمليات ناكام طبس، عمليات ديگرى با نام «عمليات جهش مثبت ٨٠» را طراحى كرد ولى اين توطئه نيز قبل از عملى شدن، افشا و سبب رسوائى زمامداران آمريكا شد. «٤» كودتاى نا فرجام «نوژه» «٥»، كودتاى «قطبزاده» و «شريعتمدارى» و دهها توطئه نافرجام ديگر كه به كاخ سفيد وصل بودند و عليه نظام جمهورى اسلامى ايران تدارك ديده شده بودند، همه در نطفه خفه شدند.
ج- بيانيه الجزاير، راه حلّ ديپلماتيك بحران:
پس از تسخير لانه جاسوسى، دولت آمريكا براى خروج از اين مخمصه، به ابزارها و شيوههاى گوناگونى در سياست خارجى خود متوسّل شد امّا هر بار با شكستهاى تلخى مواجه شد. پس از شكست عمليات تجاوزكارانه طبس و كودتاى نوژه، استفاده از اهرم ديپلماسى براى آزادسازى جاسوسان دستگير شده در دستور كار سياست خارجى دولت كارتر قرار گرفت. صرفنظر از علل مؤثر در چنين گزينشى در سياست خارجى اين كشور، دلايل متعدّدى براى انتخاب شيوه مذاكره مستقيم براى حلّ و فصل بحران، در سياست خارجى ايران وجود داشت. آغاز جنگ تحميلى عراق عليه ايران سبب گرديد تا مسأله دفع تجاوز به عنوان محور اصلى سياست خارجى ايران و در رأس مسائل قرار بگيرد. «٦»