سياست خارجى ايران قبل وبعد از انقلاب
 
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص

سياست خارجى ايران قبل وبعد از انقلاب - پور قلی، محسن - الصفحة ١٨١

پيشنهاد اقدامات مؤثر به عنوان تنبيه متجاوز طفره رفت و عملًا گامى فراتر از شوراى امنيت برنداشت. «١» ج- فعاليتهاى دبير كل سازمان ملل متحد:
دبير كل سازمان ملل متّحد عاليترين مقام ادارى اين سازمان است. به موجب ماده ٩٩ منشور ملل متّحد، وى مى‌تواند توجه اعضاى شوراى امنيت را به هر موضوعى كه به نظر او ممكن است حفظ صلح و امنيت بين‌المللى را تهديد نمايد، جلب كند. «٢» دبير كل وقت سازمان ملل- كورت والدهايم «٣»- كه تا پايان سال ١٣٦٠ ش/ ١٩٨١ در سمت خود ايفاى نقش مى‌كرد، در مورد تجاوز رژيم بعثى عراق به جمهورى اسلامى ايران نقش چندان مؤثر و مفيدى بازى نكرد. واكنش او پيشنهاد «مساعى جميله» «٤» به طرفين درگير جنگ و خواستار حلّ و فصل و رفع مسالمت‌آميز اختلافات بدون توجّه به متجاوز، يعنى رژيم عراق بود. «اولاف پالمه» با اين كه به عنوان نماينده ويژه دبير كل پنج بار به ايران سفر كرد، ولى عملًا موفق به انجام كار مثبتى نشد.
با انتخاب «خاور پرز دوكوئيار» «٥» به سمت دبيركلى سازمان ملل، نقش نسبتاً مؤثرترى در قبال جنگ تحميلى و تجاوز رژيم جنگ‌افروز عراق ايفا كرد. «٦» و در اواخر دوران رياستش عراق را به عنوان متجاوز معرفى كرد.
د- قطعنامه ٥٩٨:
همان‌گونه كه در يك بررسى اجمالى ملاحظه كرديم، شوراى امنيت سازمان ملل متّحد، مجمع عمومى و دبير كل در بيانيه‌ها، قطعنامه‌ها و عملكرد خود، يورش ناجوانمردانه رژيم بعثى عراق را يك اقدام تجاوزكارانه تشخيص نداده و