اصولًانهضتهاى آزاديبخش جهان كانون اصلى و عمده هر نوع مبارزه عليه مستكبرين جهان هستند اين نهضتها در دامان توده‌هاى مستضعف پرورش و رشد يافته و در حمايت و دفاع از آنها قيام مى‌كنند. دولت جمهورى اسلامى ايران بر طبق نص صريح قانون اساسى وظيفه دارد كه از اين نوع حركتها حمايت كند.
از ديدگاه انقلاب اسلامى، نهضتهاى آزاديبخش به دو گروه عمده تقسيم مى شوند.
گروه نخست، نهضتهاى آزاديبخش اسلامى هستندكه از لحاظ ايدئولوژيكى وجوه اشتراك و تشابه زيادى با انقلاب اسلامى دارند و مسلّماً حمايت از اين نوع نهضتها، از اولويت ويژه‌اى برخوردار است و جمهورى اسلامى بايد از هر نوع كمك مادّى و معنوى و فكرى نسبت به آنها دريغ نكند.
گروه دوّم نهضتهاى آزاديبخش غير اسلامى هستند كه معمولًا به يكى از انواع ايدئولوژى‌هاى رايج و غير اسلامى مجهّزند. در مورد اين‌گونه حركتها، با توجه به ديدگاههاى عقيدتى و سياسى جمهورى اسلامى، از نوع نهضتهاى آزاديبخش محسوب نمى‌شوند و حمايت از همه آنها با اصول و معيارهاى مكتب ما سازگارى ندارد. بلكه فقط نهضتهاى آزاديبخش اصيل و مردمى كه از وابستگى به مكاتب الحادى و استكبارى بدور هستند، مورد حمايت جمهورى اسلامى ايران مى‌باشند.
كمكهاى مادى و معنوى كه جمهورى اسلامى ايران مى‌تواند در حدّ توانايى خود به نهضتهاى آزاديبخش جهانى اختصاص دهد به قرار زير است:
الف- كوشش در جهت ارشاد و راهنمايى آنان با استفاده از تجربيات موجود به‌منظور جلوگيرى از انحراف فكرى، تشتّت و تفرقه آنان و نيز جلوگيرى از نفوذ عوامل بيگانه و فرصت‌طلب در صفوف آنان؛ ب- تأمين امكانات لازم در داخل كشور و فراهم آوردن موقعيت مناسب براى‌فعاليت آنان؛ از قبيل تهيه دفتر و امكانات تعليم و تربيت مجاهدين و جمع‌آورى كمكهاى لازم، چاپ نشريات و كتب و ...؛ ج- دفاع از حقوق آنها در مجامع بين‌المللى. با توجّه به اين كه در اين نوع مجامع، تنهادولتها و واحدهاى سياسى عضو جامعه بين‌المللى قادر به بيان و مطرح كردن نظرات‌