سياست خارجى ايران قبل وبعد از انقلاب - پور قلی، محسن - الصفحة ١٦٣
خلاصه يكى از مباحث اساسى سياست خارجى جمهورى اسلامى ايران مسأله رابطه با آمريكاست. از زمان پيروزى انقلاب اسلامى و استقرار حكومت جمهورى اسلامى در ايران، با وقوع دگرگونى كيفى و عميق در جهتگيرى و خط مشى سياست خارجى و اتّخاذ سياست نه شرقى، نه غربى، حالت تنش و تقابل در روابط دو كشور برقرار شد و در برخى مواقع به رويارويى مستقيم انجاميد.
با استقرار دولت موقّت در ايران، سياست خارجى كشور جنبه متضادّى بخود گرفت. تلاش ليبرالها كه در كابينه دولت موقّت و دستگاه ناپايدار بنىصدر متمركز شده بودند، در نزديكى به غرب بويژه آمريكا نافرجام ماند و حركت دانشجويان پيرو خط امام به حيات سازشكاران پايان داد و تسخير لانه جاسوسى آمريكا مرحله تازه و فصل نوينى در روابط ايران و آمريكا گشود.
دستگيرى جاسوسان آمريكايى يك سلسله پيامدهاى مهم را در تاريخ انقلاب اسلامى به دنبال داشت كه قطع روابط سياسى و ديپلماتيك ايران و آمريكا يكى از پديدههاى مهم پس از اين واقعه بود. آمريكا در پى تسخير لانه جاسوسى به يك رشته اقدامات دامنهدار عليه ايران اسلامى دست زد كه از ميان مهمترين و برجستهترين آنها مىتوان به اقدامات اقتصادى- سياسى، اقدامات نظامى و توسّل به شيوههاى ديپلماتيك اشاره كرد.
آمريكا در طىّ جنگ تحميلى عراق عليه جمهورى اسلامى ايران كمكهاى اقتصادى، سياسى و تسليحاتى گستردهاى را به منظور از هم پاشيدن حكومت جمهورى اسلامى ايران به رژيم بعثى عراق عرضه كرد.