خلاصه‌ سياست خارجى ايران همزمان با روى كار آمدن دولت زاهدى و شكل‌گيرى جنگ سرد بين ابرقدرتها، از افق سياست عدم تعهّد و موازنه منفى فاصله گرفت و به مرحله اتّحاد و تعهّد وارد شد.
عضويت ايران در سازمانهاى منطقه‌اى و امضاى موافقتنامه‌هاى نظامى در راستاى منافع آمريكا صورت مى‌گرفت.
عمده‌ترين مسائل ديپلماسى ايران در سالهاى بين ١٣٣٢ تا ١٣٤٢ عبارت بود از: تجديد رابطه با انگلستان و امضاى قرارداد با كنسرسيوم بين‌المللى نفت كه اولويتهاى هر يك از اين مسائل به وسيله بريتانيا تعيين مى‌شد.
سمت‌گيرى سياست خارجى منطقه‌اى ايران در اين سالها تحت تأثير منافع غرب بود. مسائل اساسى سياست منطقه‌اى ايران، عضويت در پيمان بغداد، بروز بحران در روابط ايران و عراق و تجديد رابطه با رژيم صهيونيستى بود.
در بعد سياست خارجى فرامنطقه‌اى، روابط ايران با آمريكا و شوروى (سابق) بيش از ساير كشورها داراى اهميّت بود. سياست خارجى ايران از تغيير زمامداران آمريكا (دموكراتها و جمهورى‌خواهان) به شدّت تاثير مى‌پذيرفت و تحت نفوذ آمريكاييان بود. روابط ايران با شوروى نيز از همين مقوله تأثير پذيرفته بود. قرار گرفتن ايران در حوزه سلطه غرب موجب تيرگى روابط دو كشور تا سال ١٣٤١ گرديد.
پرسش‌ ١- دو موضوع اساسى را كه در پى كودتاى ٢٨ مرداد ١٣٣٢ در سياست خارجى ايران مطرح شد نام برده، هر كدام را بطور مختصر توضيح دهيد.
٢- مسائل عمده سياست خارجى منطقه‌اى ايران را در دهه ١٣٣٢- ١٣٤٢ نام ببريد.
٣- سياست خارجى فرامنطقه‌اى ايران را در رابطه با آمريكا از كودتاى ٢٨ مرداد تا ١٣٤٢ بطور خلاصه تشريح كنيد.
٤- روابط ايران و شوروى سابق در بين سالهاى ١٣٣٢ تا ١٣٤٢ چگونه بود، بطور مختصر بيان كنيد.