سياست خارجى ايران قبل وبعد از انقلاب
 
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص

سياست خارجى ايران قبل وبعد از انقلاب - پور قلی، محسن - الصفحة ٧٧

تجديد رابطه با رژيم اسرائيل غاصب‌ سابقه شناسايى رژيم اسرائيل غاصب و برقرارى روابط ديپلماتيك با آن، به سال ١٣٢٨ شمسى برمى‌گردد. در اين تاريخ، دولت «ساعد مراغه‌اى» با دريافت رشوه قابل توجهى از صهيونيستها از دوران فترت مجلس شوراى ملّى استفاده كرده، رژيم غاصب صهيونيستى را به صورت «دو فاكتو» «١» (موقّت) به رسميت شناخت، «٢» و در صدد ايجاد رابطه با آن برآمد. اين روابط با فعّال شدن روحانيت در صحنه سياسى ايران به رهبرى آيت‌اللّه كاشانى و شهيد نواب صفوى قطع شد.
از جمله اقداماتى كه رژيم پهلوى پس از كودتاى ٢٨ مرداد در حوزه سياست خارجى صورت داد، تجديد رابطه با رژيم صهيونيستى بود. اين روابط با پيشنهاد رژيم شاه براى فروش نفت به اسرائيل از سر گرفته شد و به شناسايى مجدّد دو فاكتوى رژيم اسرائيل غاصب در سال ١٣٣٩ ه. ش منجر شد. «٣» اين بار دامنه روابط رژيم پهلوى با رژيم صهيونيستى به سرعت گسترش پيدا كرد و نمايندگى اتاق بازرگانى اسرائيل و دفتر نمايندگى آژانس يهود در تهران آغاز به كار كرد. «٤» روابط ايران و رژيم صهيونيستى تا آخرين روزهاى رژيم شاه، همواره محدود به شاه و دار و دسته‌اش مى‌شد و خارج از اين محدوده كسى راغب به برقرارى چنين رابطه‌اى نبود.
سياست خارجى فرا منطقه‌اى ايران در دهه ١٣٣٢- ١٣٤٢ به دنبال كودتاى ٢٨ مرداد، قدرت تصميم‌گيرى در عرصه سياست داخلى و خارجى، در دست شخص شاه قبضه شد. رژيم شاه به دليل ماهيت دست نشاندگى غرب و اعمال‌