جمهورى اسلامى ايران برفراز آبهاى خليج فارس توسط ناو آمريكايى «وينسنس»، درخواست جمهورى اسلامى ايران از شوراى «ايكائو» جهت پژوهش در مورد جنايت فجيع ناوگان آمريكايى درخصوص سرنگونى ايرباس ايران و بالاخره مداخله شوراى امنيت سازمان ملل در جنگ تحميلى عراق عليه جمهورى اسلامى ايران و صدور قطعنامه ٥٩٨ از سرفصلهاى برجسته تاريخ روابط ايران با سازمان ملل متحد را شامل مى‌گردد. «١» فعاليتهاى ايران در سازمان ملل متّحد همان‌گونه كه پيشتر اشاره شد، ايران جزو ٥١ كشور امضا كننده منشور ملل متحد است و به همين دليل در زمره اعضاى اصلى سازمان ملل مى‌باشد و از ابتداى تأسيس آن تاكنون در اجلاسهاى مختلف آن شركت داشته است. جمهورى اسلامى ايران نسبت به مسائل جهان به طور اعم و مسايل جهان اسلام بطور اخصّ بى‌تفاوت نبوده و يكى از فعّالترين اعضاى جامعه جهانى در عرصه فراملّى است‌كه در راستاى تحقّق بخشيدن به آرمان والاى حكومت اسلامى و نجات مستضعفين از سلطه جبّاران و مستكبرين ستمگر، از ابتداى تكوينش پنجه در پنجه استكبار جهانى افكنده و در صحنه‌هاى مختلف در مقياس منطقه‌اى و جهانى به دفاع و حمايت از مظلومين لبنان، فلسطين، مصر، تونس، الجزاير، تاجيكستان، آذربايجان، بوسنى و ... پرداخته است. به طور طبيعى كشورى كه اهداف انتر ناسيونا ليستى را در چارچوب اصول حياتبخش و جهانشمول اسلام دنبال مى‌كند، نمى‌تواند در سياست خارجى خود جهت‌گيرى انزوا طلبانه را اختيار كرده و نظاره‌گر حوادث ناگوار جهان بشريت بويژه جهان اسلام باشد.
اهداف سازمان ملل متحد عبارتند از:
١- حفظ صلح و امنيت بين‌المللى؛ ٢- توسعه روابط دوستانه؛