عدم تعهّد از حقوق ملّت فلسطين و تلاش در ايجاد يك حكومت مستقل فلسطينى «١»، تلاشهاى گسترده از مجارى ديپلماتيك براى بازگرداندن ٤١٧ نفر از فلسطينيهاى اخراج شده به سرزمين خود «٢»، محكوم كردن تهاجم اسرائيل به جنوب لبنان در سال ١٣٦١، مخالفت با كنفرانس خيانتبار «صلح مادريد» و انجام تحركات ديپلماتيك در اين زمينه و صدها اقدام ديگر، تنها گوشه‌اى از فعاليتهاى سياسى و عملى ايران در حمايت از ملّت مظلوم فلسطين مى‌باشد.
ب- برگزارى گردهماييها و كنفرانسها:
جمهورى اسلامى ايران براى تحقّق آزادى قدس تنها به حمايت اخلاقى، سياسى و مالى اكتفا نكرد بلكه با هدف گردآورى كليه امكانات كشورهاى اسلامى و قرار دادن آن در خدمت ايده آزادى قدس اقدام به برگزارى كنگره‌هاى بين‌المللى در مورد فلسطين كرد. در همين راستا، ايران برگزار كننده نخستين كنفرانس همبستگى جهانى با قيام مسلمانان فلسطين در سال ١٣٦٩ در تهران بود. «٣» همچنين كنفرانس بين‌المللى حمايت از انقلاب اسلامى فلسطين در سال ١٣٧٠ در تهران برگزار گرديد.
اين كنفرانس با هدف خنثى‌سازى توطئه‌هاى سران سازشكار عرب، كشورهاى حامى اسرائيل و نيز جلوگيرى از وجه‌المصالحه قرار گرفتن آرمان ملت فلسطين در زد و بندهاى سياسى رهبران سازشكار ساف و اسرائيل غاصب بود. «٤» يكى از محورهاى فعاليت اين كنفرانس فراخوانى كشورهاى اسلامى براى تحريم كنفرانس مادريد بود. «٥»