نشان داد كه ميليونها دلار سود حاصله از فروش اسلحه به ايران، بطور غير قانونى و برخلاف مصوّبات كنگره آمريكا براى شورشيان نيكاراگوا- كنتراها- ارسال شده است.
اين ماجرا به «ايران كنترا» «١» و نيز «ايران گيت» «٢» مشهور شد كه تداعى كننده رسوايى. نيكسون در جريان تقلّب انتخاباتى رياست جمهورى در آمريكا (واتر گيت) بود و سبب بحران و بن‌بست بى‌سابقه‌اى در كاخ سفيد آمريكا شد. «٣» تحريك رژيم بعثى عراق به تجاوز نظامى عليه ايران، به موازات ترغيب و حمايت آمريكا از گروههاى مسلّح، تشويق تجزيه طلبى، حمله نظامى مستقيم به طبس، اعزام مك فارلين (كه تظاهر به برقرارى روابط دوستانه با ايران مى‌كرد) و دهها نوع اقدام شيطنت‌آميز ديگر بود كه با هدف اعاده سلطه پيشين استكبارى به ايران صورت پذيرفت. هدف اصلى آمريكا در به راه انداختن جنگ تحميلى، محصور كردن ايران در يك سلسله از بحرانهاى منطقه‌اى بود تا از شتاب و دامنه صدور انقلاب كاسته شود و از نفوذ موج بزرگ انقلاب اسلامى در منطقه خليج فارس و خاور ميانه ممانعت به عمل آيد.
در جريان هشت سال دفاع مقدّس، كمكهاى اقتصادى، حمايتهاى تسليحاتى، نظامى و اطّلاعاتى آمريكا و شيوخ منطقه كه به وسيله آمريكاييها در حمايت از صدّام برعليه ايران سازماندهى و هدايت مى‌شد، بطور همه‌جانبه به كار گرفته شد. پس از پايان جنگ تحميلى، مقامات كاخ سفيد بطور علنى از حمايتهاى خود از عراق در جنگ عليه جمهورى اسلامى ايران سخن گفتند. هنگامى كه ليبرالها از صحنه تصميم‌گيرى و اجرايى كشور كنار گذاشته شدند و با سازماندهى ملّت، توان نظامى ايران بالا رفت، فتوحات درخشان يكى پس از ديگرى در عرصه‌هاى نبرد نصيب ايران شد و با صدور قطعنامه ٥٩٨ بخشى ديگر از توطئه استكبارى پايان يافت ولى نبرد ايران اسلامى و آمريكا در عرصه فرهنگى و اقتصادى همچنان ادامه يافت.