قانون اساسى جمهورى اسلامى ايران در اصل ١٥٤ جهت‌گيرى سياست خارجى دولت را در چگونگى برخورد با مستضعفين و ستم‌ديدگان به وضوح مشخّص و تبيين كرده است:
جمهورى اسلامى ايران سعادت انسان در كلّ جامعه بشرى را آرمان خود مى‌داند و استقلال و آزادى و حكومت حق و عدل را حق همه مردم جهان مى‌شناسد. بنابراين در عين خوددارى كامل از هرگونه دخالت در امور داخلى ملّتهاى ديگر، از مبارزه حق‌طلبانه مستضعفين در برابر مستكبرين در هر نقطه از جهان حمايت مى‌كند.
صرف نظر از ابهاماتى كه از نظر فنّى و كارشناسى در اين اصل به چشم مى‌خورد، با رجوع به مكتب نجاتبخش اسلام، مقوله حمايت مظلومين و ستم‌ديدگان به عنوان يك فريضه اسلامى جنبه بديهى و مناقشه‌ناپذيرى به خود مى‌گيرد. اسلام اجازه نمى‌دهد كه مسلمانان نظاره‌گر ظلمها و ستمهاى استكبار جهانى در حق ملل مستضعف باشند. قرآن در موارد متعدّدى امر به حمايت و كمك و حتّى جنگ در راه آزاد كردن انسانهاى در بند نموده است:
«وَ ما لَكُمْ لا تُقاتِلُونَ فى‌ سَبيلِ اللَّهِ وَالْمُسْتَضْعَفينَ مِنَ الرِّجالِ وَالنِّساءِ وَالْوِلْدانِ الَّذينَ يَقُولُونَ رَبَّنا اخْرِجْنا مِنْ هذِهِ الْقَرْيَةِ الظَّالِمِ اهْلُها وَ اجْعَلْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ وَلِيّاً وَاجْعَلْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ نَصيراً» «١» چرا در راه خدا و (در راه) مردان و زنان و كودكانى كه (به دست ستمگران) تضعيف شده‌اند پيكار نمى‌كنيد؟! همان افراد (ستمديده‌اى) كه مى‌گويند «پروردگارا! ما را از اين شهر (مكه) كه اهلش ستمگرند، بيرون ببر! و از طرف خود براى ما سرپرستى قرار ده! و از جانب خود، يار و ياورى براى ما تعيين فرما! روايتى از رسول اكرم صلى الله عليه و آله نقل شده كه تكليف حكومت اسلامى را در مورد چگونگى برخورد با مسأله مستضعفين به روشنى مشخص مى‌كند: