(توبه/ ٢١)
يُبَشِرُهُمْ رَبُّهُم بِرَحْمَةٍ مِنْهُ وَ رِضْوانٍ وَ جَناتٍ لهُمْ فِيهَا نَعِيمٌ مُّقِيمٌ (٢١)
پروردگارشان آنان را از جانب خود، به رحمت و خشنودى و باغهايى [در بهشت‌] كه در آنها نعمت‌هايى پايدار دارند، مژده مى‌دهد.
اين آيه در ادامه آيه قبل و تكمله آن است، و مرجع ضمير «هم»، مؤمنان مهاجر مجاهد است.
١. بشارت خداوند به مؤمنان مهاجر مجاهددر بهره‌مندى از رحمت و رضوان الهى و بهشت جاودان: خداوند متعال در اين آيه مؤمنان مهاجر مجاهد را به سه چيز بشارت مى‌دهد؛ رحمت و رضوان خود و بهشت سرشار از نعمت‌هاى پايدار و زوال‌ناپذير.
يبشّرهم ربّهم برحمة منه و رضوان و جنّات لهم فيها نعيم مقيم‌ ٢. رحمت و رضوان الهى و بهشت سرشار از نعمت‌هاى پايدار، ره‌آورد ايمان همراه با هجرت و جهاد: ١ از اينكه خداوند متعال مؤمنان مهاجر مجاهد را به سه پاداش يادشده بشارت مى‌دهد، معلوم مى‌شود ايمان همراه با هجرت و جهاد اين گونه آثار و ثمراتى به دنبال دارد.
يبشّرهم ربّهم برحمة منه و رضوان و جنّات لهم فيها نعيم مقيم‌ ١. راهنما ٧/ ٦١- ٦٢.
٣. جلوه‌هاى رستگارى مؤمنان مهاجر مجاهد: از ظاهر سياق اين آيه و آيه بعد بر مى‌آيد كه آنچه خداوند از فضل خود در حق مؤمنان مهاجر مجاهد برمى‌شمارد، بيان و تفصيل رستگارى آنان با زبان بشارت است كه در آيه قبل بيان شد. ١ يبشّرهم ربّهم برحمة منه و رضوان و جنّات لهم فيها نعيم مقيم‌ ١. الميزان ٩/ ٢٠٦.
٤. نعمت رحمت و رضوان الهى، ارجمندتر از نعمت بهشت سرشار از نعمت‌هاى پايدار: تقديم «رحمة» و