بنى قريظه:
اخراج يهود ١؛ قلعه‌هاى يهود ١؛ پيمان‌شكنى يهود ٢؛ حمايت يهود ٢؛ ترس يهود ٣؛ آثار ترس يهود ٤؛ اسارت يهود ٥؛ قتل يهود ٥؛ فرجام يهود ٥ ترس:
آثار ٤ جنگ احزاب:
مشركان مكه در ٢؛ يهود بنى‌قريظه در ٢ خداوند:
افعال ١، ٣ سعد بن معاذ:
وَ أَوْرَثَكُمْ أَرْضَهُمْ وَ دِيارَهُمْ وَ أَمْوالهُمْ وَ أَرْضًا لَّمْ تَطُوهَا وَ كانَ اللَّهُ عَلى‌ كُلِ شىْ‌ءٍ قَدِيرًا (٢٧)
(احزاب/ ٢٧)
و زمينشان و خانه‌ها و اموالشان و سرزمينى را كه در آن پا نهاده بوديد، به شما ميراث داد، و خدا بر هر چيزى تواناست.
١. غنايم جنگى مسلمانان در جنگ بنى‌قريظه، اعطا شده از سوى خداوند: «اورثكم» به معناى «اعطاكم» است. خداوند در اين آيه مى‌فرمايد: زمين، ديار و اموال يهوديان بنى‌قريظه را به شما بخشيدم ١ و به تملك شما درآوردم. ٢ در اين آيه، ترتيب همانگونه كه بود، رعايت شده است؛ زيرا مؤمنان ابتدا زمين آنان را با استقرار در آن و استيلا بر آن تملك كردند، آنگاه ديار آنان را با ورود بر آنان و گرفتن قلعه‌هايشان و سپس اموال خانه‌هايشان را. ٣ اورثكم ارضهم وديارهم واموالهم‌ ١. مجمع البيان ٧- ٨/ ٥٥١. ٢. الميزان ١٦/ ٢٩١.
٣. الكبير ٢٥/ ٢٠٥.
٢. وعده خداوند به اعطاى زمين گام ننهاده به وسيله مسلمانان، به آنان: تقدير عبارت «ارضاً لم تطؤوها»، «اورثكم ارضاً لم تطؤوها» و بدين معناست كه خداوند به شما زمينى را كه هنوز در آن گام ننهاده‌ايد و بعداً به فتح شما درخواهد آورد، بخشيد و اعطا كرد. مراد از اين زمين، خيبر است كه‌