٦. خداوند، تنها سرپرست مجاهدان مؤمن: عبارت «هو مولانا» بر حصر دلالت دارد و معناى آن اين است كه ولايت و اختيار ما تنها و تنها به دست خداست، نه به دست خودِ ما و نه به دست هيچ يك از اين اسباب ظاهرى. ١ هو مولانا ١. الميزان ٩/ ٣٠٦.
٧. تأثير اعتقاد به ولايت و تقدير الهى در جهاد با دشمنان: حقيقت ولايت تنها از آن خداست و او آنچه را از خير و شرّ يا حسنه و سيّئه به ما مى‌رسد، مقدر و معيّن كرده است. حال كه چنين است، بر ماست كه فرمان او را امتثال كنيم و در زنده كردن امر او و جهاد در راه او تلاش كنيم.
خدا نيز مشيّت خود را از پيروزى يا شكست بر ما جارى مى‌كند. ١ قل لن يصيبنا الّا ما كتب اللّه لنا هو مولانا ١. الميزان ٩/ ٣٠٦.
٨. لزوم توكّل مجاهدان مؤمن بر خداوند: عبارت «و على اللّه فليتوكل المؤمنون» فرمانى است از جانب خداوند متعال به مؤمنان كه تنها بر او توكّل كنند و از تدبير و تقدير او خشنود باشند. اصل اين عبارت اين گونه است: فليتوكّل على اللّه المؤمنون. ١ و على اللّه فليتوكّل المؤمنون‌ ١. مجمع البيان ٥- ٦/ ٥٨.
٩. توكل لازمه ايمان به ولايت و تقدير الهى: جمله «و على اللّه فليتوكّل المؤمنون» كلامى مستقل نيست، بلكه معطوف بر جمله پيش از خود و متمّم آن است. در اين صورت معناى آن اين مى‌شود كه ولايت و اختيارِ امر ما با خداست و ما به او ايمان داريم. لازمه اين ايمان آن است كه بر او توكل و نتيجه تلاش و مجاهدت خود را به او واگذار كنيم، بدون اينكه پيروزى يا شكست را براى خود برگزينيم. از اين رو، اگر خدا حسنه و پيروزى را نصيب ما كرد، بر ما منّت نهاده، و اگر مصيبت و شكست را اختيار كرد، مشيتش به آن تعلق گرفته است. ملامت و سرزنشى بر ما نيست و هيچ اندوه و ناراحتى‌اى نداريم. ١ هو مولانا و على اللّه فليتوكّل المؤمنون‌ ١. الميزان ٩/ ٣٠٦.