١. سرزنش برخى مؤمنان صدر اسلام براى عمل نكردن به گفته‌هاى خود درباره شركت در جهاد و پايدارى در برابر دشمن: اين آيه برخى مؤمنان را به دليل عمل نكردن به گفته‌هاى خود و تخلف از وعده‌هايشان از جمله پايدارى در جنگ، فرار نكردن از برابر دشمن، تعلل نورزيدن در رفتن به جهاد و يا انفاق نكردن براى تهيه ابزار جنگى براى خود و ديگران سرزنش مى‌كند. ١ يا ايها الذين آمنوا لِمَ تقولون ما لا تفعلون‌ ١. الميزان ١٩/ ٢٤٨- ٢٤٩.
تخلف از جهاد:
سرزنش ١ جنگ احد:
مؤمنان:
سرزنش ١؛ خلف وعده ١ كَبرَ مَقْتًا عِندَ اللَّهِ أَن تَقُولُواْ مَا لَا تَفْعَلُونَ (٣)
(صف/ ٣)
نزد خدا بسيار موجب خشم است كه سخنى بگوييد كه عمل نمى‌كنيد.
١. خشم شديد خداوند نسبت به عمل نكردن برخى مؤمنان به گفته‌هاى خود درباره شركت در جهاد و پايدارى در برابر دشمن: «مقت» به معناى خشم شديد است. اين آيه در مقام بيان علت مفاد آيه قبلى است. ١ در اين صورت، معناى آيه اين است كه خداوند از آن رو برخى مؤمنان را به دليل عمل نكردن به گفته‌هاى خود درباره شركت در جهاد و پايدارى در برابر دشمن سرزنش و توبيخ مى‌كند كه اين كار موجب خشم شديد او مى‌شود.
كبر مقتاً عند الله أن تقولوا ما لا تفعلون‌ ١. الميزان ١٩/ ٢٤٩.
٢. مدعيان بى‌عمل، مبغوض خداوند و بى بهره از لطف و مهر او: «بغض» نقطه مقابل «حبّ» است. به همين جهت درآيه بعد، نسبت به مؤمنانى كه به گفته‌هاى خود پايبند مى‌باشند، فعل «يحبّ» به كار رفته است. ١ كبر مقتاً عند الله أن تقولوا ما لا تفعلون‌ ١. راهنما ١٩/ ١٦.