جهاد در آيينه قرآن(ج2) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٨٥
سوره سبأ * وَ لَقَدْ ءَاتَيْنَا دَاوُدَ مِنَّا فَضْلًا ياجِبَالُ أَوِبىِ مَعَهُ وَ الطَّيرَ وَ أَلَنَّا لَهُ الحَدِيدَ (١٠) أَنِ اعْمَلْ سبِغاتٍ وَ قَدِرْ فىِ السَّرْدِ وَ اعْمَلُواْ صالِحًا إِنىِ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ (١١)
(سبأ/ ١٠- ١١)
و ما به داوود از سوى خود فضيلتى بزرگ بخشيديم؛ [ما به كوهها و پرندگان گفتيم:] اى كوهها و اى پرندگان، با او هم آواز شويد و همراه او تسبيح خدا گوييد، و آهن را براى او نرم كرديم. [و به او گفتيم:] زرههاى كامل و فراخ بساز و حلقهها را به اندازه و متناسب كن، و عمل صالح به جا آوريد كه من به آنچه انجام مىدهيد، بينا هستم.
١. نرم شدن معجزهوار آهن براى داوود (ع)، فضيلتى اعطايى از جانب خداوند به او: نرم شدن آهن فضيلتى است كه خداوند به داوود (ع) ارزانى داشته است ١ و عبارت «و ألنّا له الحديد» بدين معناست كه خداوند آهن را با همه سختىاش براى داوود نرم كرد؛ به گونهاى كه در دستش همچون شمع و موم شد و بدون اينكه آن را در آتش فرو برد يا بر آن پتك زند، با آن هر چه مىخواست، مىساخت. ٢ و لقد آتينا داود منّا فضلًا ... و ألنّا له الحديد ١. الميزان ١٦/ ٣٦٢. ٢. مجمع البيان ٧- ٨/ ٥٩٧.