جهاد در آيينه قرآن(ج2) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٣٣
ايمان:
آثار به خدا ٢ تخلف از جهاد: ٦، ٧، ٨، ٩ جنگ:
احكام ٥؛ اذن ترك ٥؛ اذن ٥ جهاد:
اذن ١؛ زمينه ٢؛ شرايط ٣؛ اذن ترك ٦؛ ترك ٦، ٧، ٨، ٩ حضرت محمد (ص):
همراهى مسلمانان با ١؛ شرايط همراهى با ٣ رهبر:
اختيارات ٥ فرمانده كل قوا (پيامبر ص):
حضور در جنگ ٤؛ اختيارات ٥ مسلمانان:
صدر اسلام ١ منافقان:
شرايط حضور در جنگ ٣؛ استيذان از پيامبر (ص) ٦؛ ثروتمندى ٧؛ عافيتطلبى ٧؛ و جهاد ٧، ٨؛ ذلت ٨؛ سرزنش ٩ رَضُواْ بِأَن يَكُونُواْ مَعَ الْخَوَالِفِ وَ طُبِعَ عَلى قُلُوبهِمْ فَهُمْ لَا يَفْقَهُونَ (٨٧)
(توبه/ ٨٧)
راضى شدند كه با خانهنشينان باشند، و بر دلهايشان مُهر زده شده است، در نتيجه قدرت درك ندارند.
١. رضايت دادن منافقان توانگر به خانهنشينى به جاى رفتن به جهاد: به گفته برخى، مراد از خوالف (جمع خالفه) زنان است. ١ از امام باقر (ع) نيز اين قول روايت شده است. ٢ به گفته برخى ديگر، مراد تمام كسانى است كه به نحوى از شركت در ميدان جنگ معذور بودند اعم از زنان، پيران، بيماران و كودكان. ٣ از اين رو، معناى آيه اين است كه منافقان توانگر رضايت دادند كه با زنان و كودكان و بيماران و معلولان در خانه بمانند. ٤ رضوا بأن يكونوا مع الخوالف ١. الكبير ١٦/ ١٥٧. ٢. نور الثقلين ٣/ ١٥٢- ١٥٣.
٣. نمونه ٨/ ٧٥. ٤. مجمع البيان ٥- ٦/ ٨٩.