ايمان:
آثار به مقدرات ٧؛ لوازم ٩ پيروزى:
منشأ ٢، ٤ توكل:
مجاهدان ٨ خداوند:
مشيت ١، ٢؛ مقدرات ١، ٢، ٤؛ ولايت ٦ سختى‌هاى جنگ:
شيرينى ٥ شكست:
منشأ ٢ شهادت:
اهميت ٤ مجاهدان:
تكليف ٣؛ و عمل به تكليف ٣؛ فرجام ٤؛ مصالح ٥؛ مولاى ٦؛ توكل ٨ قُلْ هَلْ تَرَبَّصُونَ بِنَا إِلَّا إِحْدَى الْحُسْنَيَينِ وَ نحْنُ نَترَبَّصُ بِكُمْ أَن يُصِيبَكمُ اللَّهُ بِعَذَابٍ مِنْ عِندِهِ أَوْ بِأَيْدِينَا فَترَبَّصُواْ إِنَّا مَعَكُم مُّترَبِصُونَ (٥٢)
(توبه/ ٥٢)
بگو: آيا براى ما جز يكى از اين دو نيكى را انتظار مى‌بريد؟ در حالى كه ما انتظار مى‌كشيم كه خدا از جانب خود يا به دست ما عذابى به شما برساند. پس انتظار بكشيد كه ما هم با شما در انتظاريم! اين آيه، تفسير آيه قبل ١ و پاسخ دوم خداوند به منافقان است. ٢ ١. مجمع البيان ٥- ٦/ ٥٨. ٢. الميزان ٩/ ٣٠٨؛ الكبير ١٦/ ٨٦.
١. پيروزى يا شهادت، دو فرجام‌نيكو براى مجاهدان مؤمن در پيكار بادشمن: «تربص» به معناى انتظار بردن درباره چيزى است كه اميد به وقوع آن مى‌رود يا آرزوى وقوع آن را داريم. جمله «قل هل تربصّون بنا الّا احدى الحسنيين» مفيد حصر است. ١ همچنين مراد از «حُسنيين»،