مسلمانان:
جنگ صدراسلام ١؛ برادرى ٢؛ و كافران معاهد ٥ كافران:
تشويق به پذيرش اسلام ٤ (توبه/ ١٢)
وَ إِن نَّكَثُواْ أَيْمانَهُم مِن بَعْدِ عَهْدِهِمْ وَ طَعَنُواْ فىِ دِينِكُمْ فَقاتِلُواْ أَئمَّةَ الْكُفْرِ إِنَّهُمْ لَا أَيْمانَ لَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَنتَهُونَ (١٢)
و اگر سوگندهاى خود را پس از پيمان خويش شكستند و شما را در دينتان طعن زدند، پس با پيشوايان كفر بجنگيد؛ چرا كه آنان را هيچ پيمانى نيست، باشد كه [از پيمان‌شكنى‌] باز ايستند.
برخى گفته‌اندكه سياق دلالت مى‌كند كه مقصود آيه، غير از مشركانى است كه خداوند در آيات گذشته به نقض پيمان آنان فرمان داد و بيان فرمود كه آنان تجاوزگرند و درباره هيچ مؤمنى خويشاوندى و پيمان را رعايت نمى‌كنند؛ زيرا آنان سوگند و پيمان خود را شكسته بودند و اگر مراد آيه اينان بود، خداوند نمى‌فرمود: اگر سوگند خود را شكستند. ١ در رواياتى آمده است كه على (ع) در جنگ جمل اين آيه را تلاوت فرمود و به خداوند سوگند ياد كرد كه اينان (طلحه و زبير و يارانشان) مقصود اين آيه‌اند و از زمان نزول آن تا كنون با پيمان‌شكنان مورد نظر اين آيه، جنگ نشده است. ٢ برخى نيز گفته‌اند كه مراد آيه، همان مشركانى است كه در آيات گذشته از آنان سخن رفته است و مقصود از عبارت «و ان نكثوا ايمانهم» اين است كه اگر آنها به پيمان‌شكنى خود ادامه دادند. ٣ ١. الميزان ٩/ ١٥٩. ٢. نورالثقلين ٣/ ٨- ٨٦. ٣. نمونه ٧/ ٣٠٨.
١. وجوب جهاد با كافران در صورت شكستن پيمان صلح: «نكث» به معناى نقض و «ايمان» جمع يمين و يمين به معناى سوگند و پيمان است. عبارت «فقاتلوا ائمة الكفر» بدين معناست كه با همه كافران پيمان‌شكن بجنگيد و دليل فرمان خداوند به‌