منافقان:
دروغگويى ٢؛ نشانه‌هاى نفاق ٢؛ و جنگ تبوك ٤؛ سلب توفيق از ٥؛ هواپرستى ٦ لَوْ خَرَجُواْ فِيكمُ مَّا زَادُوكُمْ إِلَّا خَبَالًا وَ لَأَوْضَعُواْ خِلالَكُمْ يَبْغُونَكُمُ الْفِتْنَةَ وَ فِيكمْ سَماعُونَ لهُمْ وَ اللَّهُ عَلِيمُ بِالظلِمِينَ (٤٧)
(توبه/ ٤٧)
اگر با شما بيرون آمده بودند جز فساد براى شما نمى‌افزودند و به سرعت خود را ميان شما مى‌انداختند و در حق شما فتنه‌جويى مى‌كردند و در ميان شما جاسوسانى دارند [كه‌] به نفع آنان [اقدام مى‌كنند] و خدا به [حال‌] ستمكاران داناست.
اين آيه نيز درباره جنگ تبوك است و به عملكرد منافقان در صورت همراه شدن با مسلمانان اشاره دارد.
١. فسادانگيزى، نتيجه شركت منافقان در جنگ تبوك: «خبال» به معناى فساد و اضطراب رأى است. ١ از اين رو، معناى عبارت «لو خرجوا فيكم مازادوكم الا خبالا» اين است كه اگر منافقان براى جنگ تبوك بيرون مى‌آمدند، براى شما چيزى جز فساد و اضطراب رأى نمى‌افزودند.
از آنجا كه «خبالًا» نكره در سياق نفى است، هرگونه فسادانگيزى را شامل مى‌شود.
لو خرجوا فيكم مازادوكم الّا خبالا ١. الميزان ٩/ ٢٩٠.
٢. فتنه‌انگيزى و ايجاد اختلاف در ميان مسلمانان، نتيجه شركت منافقان در جنگ تبوك: «ايضاع» به معناى شتاب كردن در بدى و شر، «خلال» به معناى بين، «بغى» به معناى طلب و «فتنه» به معناى محنت و گرفتارى است. گرفتارى و محنت مناسب با آيه، تفرقه و اختلاف كلمه است. ١ از اين رو، معناى «ولاوضعوا خلالكم يبغونكم الفتنة» اين است كه اگر منافقان همراه شما به جنگ تبوك مى‌آمدند، براى سخن‌چينى و فسادانگيزى در ميان شما