جهاد در آيينه قرآن(ج2) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٨٩
٤. شركت نكردن در جنگ، نيازمند اذن رهبر: ١ از اين آيه مىتوان استفاده كرد كه شركت نكردن در جنگ منوط به اذن رهبر جامعه اسلامى است.
لِمَ اذنت لهم حتّى يتبيّن لك الذين صدقوا ١. راهنما ٧/ ١١٩.
تخلف از جهاد:
عوامل ٢ جنگ تبوك:
تخلف منافقان از ١، ٢ جهاد:
آثار ٣؛ اذن ترك ٤ حضرت محمد (ص):
و معذوران از جهاد ١ فرمانده كل قوا (پيامبرص):
اختيارات ٤ متخلفان از جهاد:
برخورد با ١ منافقان:
نكوهش ١؛ نفاق ٢ مؤمنان:
ملاك تشخيص ٣ لَا يَسْتْذِنُكَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الاْخِرِ أَن يُجاهِدُواْ بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنفُسِهِمْ وَ اللَّهُ عَلِيمُ بِالْمُتَّقِينَ (٤٤)
(توبه/ ٤٤)
كسانى كه به خدا و روز بازپسين ايمان دارند، در جهاد با مال و جانشان از تو [عذر و] اجازه نمىخواهند و خدا به [حال] تقواپيشگان داناست.
اين آيه و آيه بعد نيز مرتبط با جنگ تبوكاند و به يكى از نشانههايى كه مؤمنان را از منافقان جدا مىكند، اشاره دارند.
١. اجازه نخواستن مؤمنان راستين از پيامبر (ص) براى رفتن به جنگ تبوك: اگر آيه را به ظاهرش حمل كنيم و چيزى در تقدير نگيريم، مفهوم آن اين است كه مؤمنان عادت ندارند كه از تو، اى پيامبر، براى رفتن به جهاد اذن بگيرند. ١ به سخن