مجاهدان:
فضايل ١، ٢ مسجدالحرام:
توليت ٢ مؤمنان:
فضايل ١، ٢ (توبه/ ٢٠)
الَّذِينَ ءَامَنُواْ وَ هَاجَرُواْ وَ جاهَدُواْ فىِ سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوالهِمْ وَ أَنفُسِهِمْ أَعْظَمُ دَرَجَةً عِندَ اللَّهِ وَ أُوْلَئكَ هُمُ الْفَائزُونَ (٢٠)
كسانى كه ايمان آورده و هجرت كرده و در راه خدا با مال و جانشان به جهاد پرداخته‌اند، نزد خدا مقامى هرچه والاتر دارند و اينان همان رستگاران‌اند.
١. مؤمنان مهاجر مجاهد در راه خدا، برخوردار از مقامى بس ارجمند نزد خداوند: پس از آنكه خداوند متعال در آيه قبل، مساوات [را ميان مجاهدان مؤمن و ديگران‌] نفى نمود، در اين آيه حكم حق را بيان فرمود و آن اينكه كسى كه ايمان آورده و هجرت كرده و به اندازه استطاعت خود با مال و جان در راه خدا جهاد نموده است، در نزد خدا درجه‌اى بالاتر دارد.
دلالت آيه قبل مبنى بر اينكه عمل منهاى ايمان، هيچ فضيلت و درجه‌اى ندارد، قرينه است بر اينكه معناى افعل تفضيل «اعظم» اين نيست كه هر دو گروه (مجاهدان مؤمن از يك سو و آبرسانان به حجاج و تعمير كنندگان مسجد الحرام از سوى ديگر) درجه دارند، اما درجه مؤمنان مجاهد برتر است، بلكه به اين معناست كه نسبت ميان اين دو گروه، نسبت افضل است به كسى كه اصلًا برترى ندارد. عبارت «واولئك هم الفائزون» نيز بر اين مطلب دلالت دارد؛ زيرا رستگارى را منحصراً براى گروه افضل ثابت مى‌كند. ١ خداوند در اين آيه نامى از آبرسانان به حجاج و تعميركنندگان مسجد الحرام نبرد تا بفهماند كه مؤمن مهاجر مجاهد در راه خدا از همگان برتر است. ٢ الذين آمنوا و هاجروا و جاهدوا فى سبيل الله ... اعظم درجة عندالله و اولئك هم الفائزون‌ ١. الميزان ٩/ ٢٠٥- ٢٠٦. ٢. الكبير ١٦/ ١٤.