جهاد در آيينه قرآن(ج2) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٨٥
بنى نضير:
اغواى ١ خداوند:
هشدارهاى ٣ شيطان:
پيروان ١؛ وعدههاى دروغين ٢ كافران:
اغواگرى جنگ بدر ٢؛ هشدار به ٣ منافقان:
اغواگرى ١؛ نقش ١؛ وعدههاى دروغين ١، ٢؛ پوچى وعدههاى ٣ فَكانَ عاقِبَتهُمَا أَنهُمَا فىِ النَّارِ خالِدَيْنِ فِيهَا وَ ذالِكَ جَزَ ؤُاْ الظلِمِينَ (١٧)
(حشر/ ١٧)
و فرجام هر دوشان آن است كه هر دو در آتش، جاويد مىمانند؛ و سزاى ستمگران اين است.
١. خلود در آتش دوزخ، فرجام كافران و منافقان ستيزهگر و پيمانشكن: ظاهراً ضماير تثنيه (عاقبتهما أنّهما) به شيطان و انسان مذكور در آيه قبل برمىگردد. اين آيه فرجام شيطان را به خاطر فريفتن و گمراه كردن آدمى و فرجام انسان را بهخاطر فريفته و گمراه شدن بيان مىكند. اين آيه همچنين به فرجام منافقان به خاطر وعده دادن به يهود بنىنضير و فريفتن آنان و نيز فرجام بنى نضير به خاطر فريفته شدن به وعده دروغين منافقان و اصرار بر مخالفت با پيامبر (ص) اشاره مىكند. ١ فرجام همه اينها خلود در آتش دوزخ است.
فكان عاقبتهما أنّهما فى النار خالدين فيها ١. الميزان ١٩/ ٢١٤.
٢. نفاق و همسويى با كافران، نمودى از ظلم: چنانكه گفته شد، آيه بر منافقان و كافران نيز منطبق است. ١ فكان عاقبتهما أنّهما فى النار ... و ذلك جزاء الظالمين ١. راهنما ١٨/ ٦١٥.