يعنى پيمان بستن براى فرمانبردارى و اطاعت پذيرى كه گويى جان خويش را در معرض معامله قرار مى‌دهد، و چون چنين مرسوم بوده آن كس كه پيمان اطاعت مى‌بست، دست خود را در دست رهبر خود مى‌گذاشت، و نيز از آنجا كه به هنگام معامله دست به دست هم مى‌دادند، واژه «بيعت» به اين پيمان‌ها اطلاق شده است. ١ ان الذين يبايعونك‌ ١. نمونه ٢٢/ ٤٣- ٤٤.
٢. بيعت با پيامبر (ص) در حقيقت بيعت با خدا: بيعت با رسول خدا (ص) به منزله بيعت با خداست، چون اطاعت از رسول خدا (ص) اطاعت از خداوند است. ١ تعبير به «يداللَّه فوق ايديهم» كنايه از آن است كه بيعت با پيامبر (ص) يك بيعت الهى است و فروختن جان‌ها به او محسوب مى‌شود، ٢ و شايد اشاره به اين نكته باشد كه رسول خدا (ص) به هنگام بيعت دست خود را روى دست مردم مى‌گذاشت. ٣ ان الذين يبايعونك انما يبايعون اللَّه يداللَّه فوق ايديهم‌ ١. الميزان ١٨/ ٢٧٤. ٢. نمونه ٢٢/ ٤٤. ٣. الميزان ١٨/ ٢٧٥.
٣. نقض پيمان، به خطر انداختن موجوديت خويش: «نكث» به معناى شكستن عهد و بيعت است. جمله «فمن نكث» نتيجه جمله «انّ الذين يبايعونك» است، يعنى نقض كننده بيعت، ناقض عهد خداست و پيمان‌شكن جز به خود ضرر نمى‌زند، چنان‌كه با وفاى به عهد تنها به خود نفع مى‌رساند، زيرا خدا بى‌نياز از جهانيان است. ١ بنابراين پيمان‌شكنان تصور نكنند كه با نقض پيمان‌هاى الهى به‌خدا ضرر مى‌زنند، بلكه بقاى جامعه، عظمت و سربلندى، قدرت و قوت و حتى موجوديت خويش را به خطر مى‌افكنند. ٢ فمن نكث فانما ينكث على نفسه‌ ١. الميزان ١٨/ ٢٧٤- ٢٧٥. ٢. نمونه ٢٢/ ٤٥- ٤٦.
٤. پاداشى بزرگ، براى وفاداران به پيمان: كسانى كه بر پيمان خويش پايدار بمانند و حق بيعت را به خوبى ادا كنند، از جانب خداوندپاداشى بزرگ ودرخور خواهند داشت؛ چرا كه اينان براى خداوند و رسول خدا (ص) و انسانيت حرمت قائل شده‌اند.
و من اوفى بما عاهد عليه اللَّه فسيوتيه اجراً عظيماً