سوره فتح‌ إِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحًا مُّبِينًا (١)
(فتح/ ١)
ما تو را پيروزى بخشيديم (چه) پيروزى درخشانى! در ذى القعده سال ششم هجرى، پيامبر (ص) به همراه حدود ١٤٠٠ نفر از مسلمانان به قصد عمره به سوى مكه حركت كرد. همه احرام پوشيده بودند و جز شمشير (سلاح مسافر)، سلاح جنگى همراه نداشتند، وقتى به سرزمين حديبيه (٢٠ كيلومترى مكه) رسيدند، قريش مانع ورود آنان به مكه شدند. پيامبر (ص) كه با نيروهاى رزمى روبه‌رو شده بود، با يارانش در زير درختى تجديد بيعت كرد كه اين بيعت به نام «بيعت رضوان» معروف شد.
سرانجام قرارداد صلح به مدت ده سال بين پيامبر (ص) و قريش امضاء شد، به اين شرط كه آن سال مسلمانان از عمره چشم بپوشند و سال آينده فقط براى سه روز به عمره بيايند. پيامبر (ص) و مسلمانان در همان محل قربانى و حلق كرده از احرام خارج بيرون آمدند و به مدينه بازگشتند. ١ ١. نمونه ٢٢/ ٥- ٦.
١. صلح حديبيه، فتحى بزرگ: خداوند با كلمات «انّا» (ما) و «فتحاً مبينا» (فتحى آشكار و درخشان) فتح و پيروزى بزرگى‌