٤. فراهم كردن اسباب پيروزى مؤمنان بر دشمن، يارى خداوند به مؤمنان: مراد از يارى دادن خداوند به مؤمنان اين است كه اسباب پيروزى و غلبه آنان بر دشمن را برايشان فراهم مى‌كند مانند افكندن رعب در دلهاى كافران، جارى كردن امور به نفع مؤمنان و بر ضد كافران، و تقويت قلوب و تشجيع مؤمنان. ١ يا ايها الذين آمنوا ان تنصروا اللّه ينصركم‌ ١. الميزان ١٨/ ٢٢٩.
٥. يارى كردن خداوند به مؤمنان، منوط به يارى دادن مؤمنان به خداوند: از اين آيه استفاده مى‌شود كه شمول نصرت و امدادهاى الهى به مؤمنان، منوط به تلاش خود آنان در راه خداوند است و انتظار نصرت و امداد الهى بدون هيچ گونه حركت و تلاش، انتظارى بى‌جا است. ١ يا ايها الذين آمنوا ان تنصروا اللّه ينصركم‌ ١. راهنما ١٧/ ٤١٩.
٦. پيشبرد اهداف دين با تلاش و جهاد مؤمنان، سنّتى الهى: از مجموع شرط و جزا استفاده مى‌شود كه خداوند آن‌گاه امت اس جهاد در آيينه قرآن(ج‌٢) ٣٠٦ سوره محمد لامى را نصرت بخشيده وقوت مى‌دهد كه آنان، خود، در راه دفاع از مكتب به پا خيزند. مفهوم شرط نيز مى‌رساند كه بدون تلاش، نصرت نصيبشان نخواهد شد. ١ يا ايها الذين آمنوا ان تنصروا اللّه ينصركم‌ ١. راهنما ١٧/ ٤١٩.
٧. ايمان واقعى، مقتضى تلاش در راه خداوند و دفاع از دين او: خداوند اهل ايمان را با صفت ايمانشان ياد كرده و در پى آن از آنان دعوت كرده است كه به يارى دين برخيزند؛ يعنى ايمان واقعى مستلزم يارى رساندن به دين و راه خداوند است. ١ به سخن ديگر، تكيه بر مسئله ايمان اشاره به اين است كه يكى از نشانه‌هاى ايمان راستين [و يكى از وظايف مؤمنان واقعى‌] پيكار با دشمنان حق است. ٢ يا ايها الذين آمنوا ان تنصروا اللّه ينصركم‌ ١. راهنما ١٧/ ٤١٩. ٢. نمونه ٢١/ ٤٢٥.
٨. اهميت ثبات قدم و پايدارى در جنگ و پيروزى بر دشمن: عطف «يثبّت الاقدام» بر «ينصركم» عطف خاص بر عام است و تنها از تثبيت اقدام و استوار ساختن گامها ياد كردن- كه‌كنايه از تشجيع و تقويت دلهاست- براى آن است كه از روشن‌ترين‌