جهاد در آيينه قرآن(ج2) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٩٤
اسلام:
و مبانى فرهنگى ٨ جنگ:
اهميت ٨ جهاد:
وجوب كفايى ٣؛ بسيج عمومى براى ٤؛ تشويق به ٥؛ آثار ٦؛ اهميت ٨ دين:
فلسفه تفقه در ٥؛ وجوب تفقه در ٥؛ زمينههاى فهم ٦ مجاهدان:
آموزش ٥؛ هدايت ٥ مسلمانان:
محدوديت شركت در جنگ ١، ٢؛ بينش ٤؛ و جهاد ٤ معذوران از جهاد: ٧ مؤمنان:
تشويق به جهاد ٥ يَأَيهَا الَّذِينَ ءَامَنُواْ قاتِلُواْ الَّذِينَ يَلُونَكُم مِنَ الْكُفَّارِ وَ لْيَجِدُواْ فِيكُمْ غِلْظَةً وَ اعْلَمُواْ أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ (١٢٣)
(توبه/ ١٢٣)
اى كسانى كه ايمان آوردهايد، با كافرانى كه مجاور شما هستند كارزار كنيد، و آنان بايد در شما خشونت بيابند، و بدانيد كه خدا با تقوا پيشگان است.
١. وجوب جهاد ابتدايى مؤمنان با كافران همجوار خويش براى گسترش حاكميت اسلام: در اين آيه به جهاد عمومى فرمان داده شده است تا اسلام عالمگير شود؛ زيرا جنگيدن هر گروهى از مؤمنان با كافران همجوار خويش، به گسترش اسلام و استقرار حاكميتش بر دنيا و احاطهاش بر همه مردم منجر مىگردد. ١ در اين آيه سخنى از تجاوزگر بودن كافران بر مسلمانان يا سرزمينشان به ميان نيامده است. از اين رو، مراد آيه مجرد دفاع نيست.
برخى از كسانى كه درباره روابط بين المللى