«حسنه» و «مصيبت» است؛ زيرا در دو آيه قبل بيان شد كه منافقان در صورت رسيدن «حسنه» به پيامبر (ص) ناراحت، و به هنگام رسيدن «مصيبت» به آن حضرت خوشحال مى‌شدند. ٢ از اين رو، معناى اين جمله اين است كه اى پيامبر، به منافقان بگو آيا شما درباره ما انتظارى جز دو نعمت برزگِ به دست آوردن پيروزى و غنيمت در دنيا يا شهادت همراه با پاداش جاودان اخروى مى‌بريد؟ ٣ قل هل تربصّون بنا الّا احدى الحسنيين‌ ١. المنار ١٠/ ٤٨٠. ٢. الميزان ٩/ ٣٠٧. ٣. مجمع البيان ٥- ٦/ ٥٨.
٢. نبودن شكست در قاموس مجاهدان مؤمن: اين آيه به مؤمنان مى‌فهماند كه در هر حال پيروزند؛ خواه بكشند و خواه كشته شوند. مؤمنان مجاهد دو راه در پيش رو دارند؛ يك راه به سوى شهادت مى‌رود كه نقطه اوج افتخار يك انسان با ايمان و بالاترين موهبت الهى است و راه ديگر پيروزى بر دشمن و درهم شكستن قدرت اهريمنى او و پاكسازى محيط زندگى انسانها از شرّ ظالمان كه فيضى برزگ و افتخارى مسلّم است.
سربازى كه با اين روحيه وارد ميدان جنگ شود، هيچ گاه به فكر فرار نمى‌افتد و از هيچ كس و هيچ چيز نمى‌هراسد. ١ قل هل تربصّون بنا الّا احدى الحسنيين‌ ١. راهنما ٧/ ١٣٥- ١٣٤.
٣. هلاكت منافقان از جانب خدا يا به دست مجاهدان، دو فرجام بد آنان: مؤمنان رزمنده يكى از دو فرجام بد را براى منافقان انتظار دارند؛ نخست اينكه خداوند منافقان را با عذابى آسمانى هلاك كند- چنانكه در گذشته با كافران و تكذيب كنندگان پيامبران چنين كرد- يا منافقان را به دست ايشان به هلاكت برساند. خداوند دو سرنوشت منافقان را بر خلاف دو سرنوشت مؤمنان، با حصر بيان نكرد؛ زيرا احتمال دارد از نفاق خويش توبه كنند. ١ و نحن نتربّص بكم ان يصيبكم اللّه بعذاب من عنده أو بايدينا ١. المنار ١٠/ ٤٨٠.
٤. ايمان مجاهدان به لطف و عنايت الهى: از ويژگى‌هاى روحى مجاهدان اين است كه به لطف و عنايت الهى درباره خود و عذاب دشمنانشان به وسيله خداوند يا به‌