خداوند:
بشارتهاى ١؛ آثار آمرزشهاى ٣؛ آثار رحمت ٣ مؤمنان:
اميدوارى مدينه ١ مدينه:
دوستى اهل و اهل مكه ١ مكه:
زمينه آمرزش اهل ٣؛ زمينه محبت اهل ٢؛ محبت اهل به مؤمنان ٢ لَّا يَنْهَئكمُ اللَّهُ عَنِ الَّذِينَ لَمْ يُقاتِلُوكُمْ فىِ الدِينِ وَ لَمْ يخْرِجُوكمُ مِن دِيارِكُمْ أَن تَبرُّوهُمْ وَ تُقْسِطُواْ إِلَيهِمْ إِنَّ اللَّهَ يحِبُّ الْمُقْسِطِينَ (٨)
(ممتحنه/ ٨)
خدا شما را از نيكى كردن و رعايت عدالت نسبت به كسانى كه در امر دين با شما پيكار نكردند و از خانه و ديارتان بيرون نراندند نهى نمى‌كند؛ چرا كه خداوند عدالت‌پيشگان را دوست مى‌دارد.
از ابن عباس نقل شده كه اين آيه درباره خزاعه و بنى مدلج نازل شده است.
اينان با پيامبر (ص) مصالحه كردند كه با آن حضرت پيكار نكنند و كسى را بر ضد آن حضرت يارى ندهند. ١ برخى گفته‌اند كه اين آيه با آيه ٥ سوره توبه [: اقتلوا المشركين حيث وجدتموهم‌] نسخ شده است، اما اين درست نيست؛ زيرا آيه مورد بحث تنها شامل اهل ذمه و اهل معاهده مى‌شود و شامل اهل حرب نمى‌شود، در حالى كه آيه سوره توبه تنها اهل حرب را شامل مى‌شود. ٢ ١. مجمع البيان ٩- ١٠/ ٤٠٨. ٢. الميزان ١٩/ ٢٣٤.
١. جواز رفتارنيك و عادلانه‌با كافران غير متخاصم با مسلمانان: اين آيه و آيه بعد، نهى وارد در ابتداى اين سوره [: لا تتّخذوا عدوّى و عدوّكم اولياء] را توضيح مى‌دهد. مراد از «الذين لم يقاتلوكم فى الدين و لم يخرجوكم» مشركان معاهد غير اهل مكه است كه با مسلمانان نجنگيدند و