سوره حشر هُوَ الَّذِى أَخْرَجَ الَّذِينَ كَفَرُواْ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ مِن دِيارِهِمْ لِأَوَّلِ الحَشْرِ مَا ظَنَنتُمْ أَن يخْرُجُواْ وَ ظَنُّواْ أَنَّهُم مَّانِعَتُهُمْ حُصُونهُم مِنَ اللَّهِ فَأَتَئهُمُ اللَّهُ مِنْ حَيْثُ لَمْ يحْتَسِبُواْ وَ قَذَفَ فىِ قُلُوبهِمُ الرُّعْبَ يخْرِبُونَ بُيُوتهُم بِأَيْدِيهِمْ وَ أَيْدِى الْمُؤْمِنِينَ فَاعْتَبرُواْ يَأُوْلىِ الْأَبْصارِ (٢)
(حشر/ ٢)
اوست كسى كه از ميان اهل كتاب، كسانى را كه كفر ورزيدند، در نخستين اخراج [از مدينه‌] بيرون كرد. گمان نمى‌كرديد كه بيرون روند و خودشان گمان داشتند كه دژهايشان در برابر خدا مانع آنها خواهد بود، و [لى‌] خدا از آنجايى كه تصور نمى‌كردند، بر آنان برآمد و در دلهايشان بيم افكند [به طورى كه‌] خود به دست خود و دست مؤمنان خانه‌هاى خود را خراب مى‌كردند! پس اى ديده‌وران عبرت گيريد! سه طايفه از يهوديان يعنى بنى نضير، بنى قريظه و بنى قينقاع در مدينه زندگى مى‌كردند. اينان با پيامبر (ص) پيمان [همزيستى مسالمت‌آميز و عدم تعرض‌]