لهم» براى تهديد و وعيد است؛ يعنى عذاب و عقاب الهى براى آنان است. در اين صورت، «أولى» مبتدا و «لهم» خبر آن است. ١ فأولى لهم‌ ١. مجمع البيان ٩- ١٠/ ١٥٦.
جهاد:
علاقه به ١؛ حقيقت ٣؛ آثار عجز از ٤ خداوند:
تهديد ٥ سست‌ايمانان:
عوامل ترس ٢؛ بينش ٣؛ آثار عجز ٤؛ تهديد ٥ منافقان:
عوامل ترس ٢؛ بينش ٣؛ آثار عجز ٤؛ تهديد ٥ مؤمنان:
شوق به جهاد ١ طَاعَةٌ وَ قَوْلٌ مَّعْرُوفٌ فَإِذَا عَزَمَ الْأَمْرُ فَلَوْ صَدَقُواْ اللَّهَ لَكانَ خَيرًا لَّهُمْ (٢١)
(محمد/ ٢١)
[ولى‌] اطاعت و سخن سنجيده [براى آنان بهتر است‌]؛ و اگر هنگامى كه فرمان جهاد قطعى مى‌شود به خدا راست گويند [و از درِ صدق و صفا درآيند] براى آنها بهتر مى‌باشد.
١. فراخوانى جهادگريزان به اطاعت از فرمان جهاد و گفتن سخنان نيك در اين باره: [بنابر يك احتمال‌] عبارت «طاعة و قول معروف» مبتدا و خبر آن محذوف است و تقدير آن اين است: «طاعة و قول معروف خير لهم»؛ ١ يعنى اگر منافقان [يا سست‌ايمانان‌] اطاعت كنند و از فرمان جهاد سرپيچى ننمايند و سخنان نيك و سنجيده و شايسته بگويند، براى آنها بهتر است. تعبير به «قول معروف» ممكن است در مقابل سخنان ناشايستى باشد كه منافقان بعد از نزول آيات جهاد بر زبان جارى مى‌كردند مانند سخنانى كه از قول آنها در آيات ٨١ سوره توبه، ١٢ و ١٨ سوره‌