جهاد در آيينه قرآن(ج2) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٥٧
بيماردلان:
پيمان ١؛ پيمانشكنى ٢، ٣؛ مؤاخذه ٤؛ تهديد ٥ جنگ احزاب: ١ بيماردلان در ٢؛ منافقان در ٢ خداوند:
حسابرسى ٤؛ تهديدهاى ٥ فرار از جنگ:
تعهد عدم ١، ٢، ٤ منافقان:
پيمان ١؛ پيمانشكنى ٢، ٣، ٥؛ ويژگىهاى ٣؛ مؤاخذه ٤؛ تهديد ٥ قُل لَّن يَنفَعَكُمُ الْفِرَارُ إِن فَرَرْتُم مِنَ الْمَوْتِ أَوِ الْقَتْلِ وَ إِذًا لَّا تُمَتَّعُونَ إِلَّا قَلِيلًا (١٦)
(احزاب/ ١٦)
بگو: اگر از مرگ يا كشته شدن بگريزيد، هرگز اين گريز براى شما سود نمىبخشد، و در آن صورت جز اندكى [از زندگانى] برخوردار نخواهيد شد.
بعد از آنكه خداوند نيّت منافقان را افشا كرد كه منظورشان حفظ خانههايشان نيست، بلكه فرار از صحنه جنگ است، با دو دليل [يكى در اين آيه و ديگرى در آيه بعد] به آنها پاسخ مىگويد. ١ ١. نمونه ١٧/ ٢٣١.
١. سود نداشتن فرار منافقان و بيماردلان از صحنه نبرد براى آنان: خداوند مىفرمايد: اى محمد، به كسانى كه از تو اجازه بازگشت مىخواهند و علت مىآورند كه بر خانههايشان مىترسند، بگو:
اگر از مردن يا كشته شدن فرار مىكنيد، هرگز فرار سودى برايتان ندارد. اگر اجلتان رسيده باشد، چارهاى از مردن يا كشته شدن نيست و اگر فرار كنيد، فرار بر اجلتان نمىافزايد. ١ به سخن ديگر، هر نَفْس اجلى معين و حتمى دارد كه لحظهاى مقدم و مؤخر نمىشود. از اين رو، فرار هيچ تأثيرى در تأخير اجل ندارد. ٢