جهاد در آيينه قرآن(ج2) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢١٣
يا كنايه از نصرت است. اينكه در اين عبارت توانايى خداوند بر يارى و نه يارى كردن او بيان شده، اشاره به اين است كه يارى كردن مؤمنان براى او اهميت ندارد (سخت و دشوار نيست)؛ زيرا اين كار براى كسى كه بر انجام هر چيزى قادر است، آسان است. ٢ انّ اللّه على نصرهم لقدير ١. مجمع البيان ٧- ٨/ ١٣٨؛ الكبير ٢٣/ ٣٩. ٢. الميزان ١٤/ ٣٨٤.
جهاد:
احكام ١؛ تشريع ١؛ فلسفه ٣ خداوند:
اذن ١، ٣؛ وعدههاى ٤ دفاع:
فلسفه ٣ كافران:
آغازگرى در جنگ ٢ مظلومان:
دفاع از ٣ مسلمانان:
نصرت صدر اسلام ٤ نصرت الهى:
وعده ٤ الَّذِينَ أُخْرِجُواْ مِن دِيرِهِم بِغَيرِ حَقٍ إِلَّا أَن يَقُولُواْ رَبُّنَا اللَّهُ وَ لَوْ لَا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُم بِبَعْضٍ لهُدِمَتْ صَوامِعُ وَ بِيَعٌ وَ صَلَواتٌ وَ مَساجِدُ يُذْكَرُ فِيهَا اسْمُ اللَّهِ كَثِيرًا وَ لَيَنصُرَنَّ اللَّهُ مَن يَنصُرُهُ إِنَّ اللَّهَ لَقَوِىٌّ عَزِيزٌ (٤٠)
(حج/ ٤٠)
همان كسانى كه به ناحق از خانههايشان بيرون رانده شدند. [آنها گناهى نداشتند] جز اينكه مىگفتند: پروردگار ما خداست و اگر خدا بعضى از مردم را با بعض ديگر دفع نمىكرد، صومعهها و كليساها و كنيسهها و مساجدى كه نام خدا در آنها بسيار برده مىشود، سخت ويران مىشد، و قطعاً خدا به كسى كه [دين] او را