جهاد در آيينه قرآن(ج2) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٠
توبه:
آثار ٣؛ منشأ قبولى ٥ جهاد:
فلسفه ٤ خداوند:
رحمت ٥؛ آمرزش ٥ دشمنان:
شرايط رفع محاصره از ٣ قتل:
جايز ١ ماههاى حرام: ١ كافران:
آثار فسخ پيمان با ١؛ اسارت صدر اسلام ١؛ قتل ١؛ كمين زدن به ١؛ محاصره ١؛ عوامل آزادى ٣؛ فلسفه مبارزه با ٤؛ عدم تعرض به تائب ٦ (توبه/ ٦)
وَ إِنْ أَحَدٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ اسْتَجَارَكَ فَأَجِرْهُ حَتى يَسْمَعَ كلامَ اللَّهِ ثُمَّ أَبْلِغْهُ مَأْمَنَهُ ذالِكَ بِأَنهُمْ قَوْمٌ لَّا يَعْلَمُونَ (٦)
و اگر يكى از مشركان از تو پناه خواست، پناهش ده تا كلام خدا را بشنود، سپس او را به مكان امنش برسان؛ چرا كه آنان قومى ناداناند.
برخى گفتهاند كه اين آيه با آيه «و قاتلوا المشركين كافّة كما يقاتلونكم كافّة» نسخ شده است، اما اين قول به هيچ وجه صحيح نيست واين آيه از آيات محكم و نسخناپذير قرآن كريم است. ١ ١. الميزان ٩/ ١٥٥؛ المنار ١٠/ ١٧٨.
١. جواز پذيرش درخواست امان و پناهندگى مشركان پيمانشكن براى شناخت اسلام: «استجارك» به معناى «استأمنك» (از تو امان خواست) است. ١ اين آيه، آيه قبل يعنى «فاذا انسلخ الاشهر الحرم فاقتلوا المشركين حيث وجدتموهم» را تخصيص مىزند ٢ و معناى آن اين است