تقوا:
آثار ٥ دشمنان:
پيمان با ٢، ٣؛ آثار امداد به ٤؛ ملاك تشخيص ٤ مسلمانان:
پيمان‌هاى ١، ٢ (توبه/ ٥)
فَإِذَا انسَلَخَ الْأَشهُرُ الحُرُمُ فَاقْتُلُواْ الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدتُّمُوهُمْ وَ خُذُوهُمْ وَ احْصُرُوهُمْ وَ اقْعُدُواْ لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍ فَإِن تَابُواْ وَ أَقَامُواْ الصَّلَوةَ وَ ءَاتَوُاْ الزَّكَوةَ فَخَلُّواْ سَبِيلَهُمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ (٥)
پس چون ماههاى حرام سپرى شد، مشركان را هركجا يافتيد بكشيد و آنان را دستگير كنيد و به محاصره درآوريد و در هر كمينگاهى به كمين آنان بنشينيد؛ پس اگر توبه كردند و نماز برپا داشتند و زكات دادند، راه برايشان گشاده گردانيد؛ زيرا خدا آمرزنده مهربان است.
در اين كه مراد از «الاشهر الحرم» در اين آيه چيست، اختلاف است. برخى معتقدند كه مراد، همان ماه‌هاى حرام معروف يعنى رجب، ذى‌قعده، ذى‌حجه و محرم است. بنابر اين قول، الف و لام در «الاشهر الحرم» براى عهد حضورى است. ١ بيشتر مفسران بر آن‌اند كه مقصود، چهار ماهى است كه به مشركان پيمان‌شكن مهلت داده شد تا اسلام اختيار كنند و آن از روز اعلام برائت از آنان يعنى دهم ذى‌الحجة سال نهم هجرى تا دهم ربيع‌الثانى سال بعد است. بر اساس اين قول، الف و لام براى عهد ذكرى است. ٢ قول مختار در اين جا، همين قول است.
١. راهنما ٧/ ٢٣؛ نور ٥/ ١٠. ٢. الميزان ٩/ ١٥١؛ صافى ١/ ٦٨٣؛ فى ظلال ٤/ ١٤٠؛ الكبير ١٥/ ٢٢٥.