ايمان:
آثار ٤ بهشت:
جاودانگى در ٢؛ موجبات ٢، ٤؛ نعمت‌هاى ٥؛ جهاد:
پاداش ١ جهاد مالى:
پاداش ٢ حضرت محمد (ص):
پاداش ١ مجاهدان:
پاداش ١، ٤؛ مقام ٣؛ رستگارى ٥ مؤمنان:
پاداش ١؛ مقام ٣ وَ جَاءَ الْمُعَذِرُونَ مِنَ الْأَعْرَابِ لِيُؤْذَنَ لهُمْ وَ قَعَدَ الَّذِينَ كَذَبُواْ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ سَيُصِيبُ الَّذِينَ كَفَرُواْ مِنهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ (٩٠)
(توبه/ ٩٠)
و عذرخواهان باديه‌نشين [نزد تو] آمدند تا به آنان اجازه [ترك جهاد] داده شود، و كسانى كه به خدا و فرستاده او دروغ مى‌گويند نيز در خانه نشستند. به زودى كسانى از آنان را كه كفر ورزيدند عذابى دردناك خواهد رسيد.
١. اذن خواستن گروهى از باديه‌نشينان معذور براى مشاركت نكردن در جنگ: «اعراب» اسم جمع و به معناى باديه‌نشينان است. «معذّرون» مى‌تواند اسم فاعل از «باب افتعال» باشد كه در اصل «معتذرون» بوده و تاى باب افتعال به جهت قرب مخرج با ذال، قلب به ذال شده و در آن ادغام گشته است؛ يعنى كسانى كه داراى عذر موجهند. ١ به گفته ابن عباس مراد از «معذّرون» كسانى‌اند كه براى ترك كارزار به راستى عذر داشتند و آنان گروهى از طايفه بنى غفار بودند. عبارت «وقعد الذين كذبوا اللّه‌