«سياحت» به معناى سير در زمين است و امر به چهار ماه سياحت، كنايه از اين است كه مشركان در اين مدت در امان‌اند و هيچ كس متعرض آنان نمى‌شود ١ تا در عاقبت خويش انديشه كنند و ميان اسلام و آمادگى براى نبرد با مسلمانان يكى را برگزينند و اين از شگفتى‌هاى رحمت دين‌اسلام و اتمام حجت نسبت به دشمنان محارب است. ٢ مفسران در اين كه مراد از «اربعة اشهر» چه ماه‌هايى است، اختلاف دارند. احتمال قوى‌تر آن است كه ابتداى اين چهار ماه، همان روز حج اكبر است كه در آيه بعد آمده است؛ زيرا اين روز، روز ابلاغ و اعلام اين حكم است. راويان متفق‌اند كه اين آيات در سال نهم هجرى نازل شده است. از اين رو، اگر بپذيريم كه روز حج اكبر، دهم ذى‌الحجه آن سال است، چهار ماه ياد شده عبارت است از: بيست روز از ذى الحجه، محرم، صفر، ربيع‌الاول و ده روز از ربيع الثانى. ٣ اين قول از امام باقر و امام صادق عليهم‌السلام روايت شده است. ٤ فسيحوا فى الارض اربعة اشهر ١. الميزان ٩/ ١٤٧. ٢. المنار ١٠/ ١٥٢. ٣. الميزان ٩/ ١٤٨. ٤. نورالثقلين ٣/ ٧٨.
٢. لزوم دادن فرصت به دشمنان پيمان شكن براى بازگشت به اسلام پيش از جنگ با آنان: ١ از اين آيه استفاده مى‌شود كه بايد به دشمن فرصت داد تا فكر كند. ٢ فسيحوا فى الارض اربعة اشهر ١. راهنما ٧/ ١٣. ٢. نور ٥/ ٧.
٣. امان دادن به دشمنان سرسخت، نشان نيرومندى اسلام: از اين آيه مى‌توان استفاده كرد كه اسلام آن اندازه نيرومند و به خود متكى است كه مى‌تواند در شرايط خاص، به دشمن سرسخت امان دهد. اين، خود، هشدارى است به مسلمانان كه مى‌بايست همواره با چنين قدرت و شوكتى جلوه كنند.
فسيحوا فى الارض اربعة اشهر ٤. هشدار خداوند به مشركان پيمان شكن صدر اسلام: عبارت «واعلموا انكم غير معجزى الله» يا بدين معناست كه اى مشركان، بدانيد كه مهلت چهار ماه از روى ناتوانى نيست، بلكه لطفى است تا در سايه آن توبه كنيد و يا بدين معناست كه در اين مدت هرچه مى‌توانيد ابزار و ادوات براى‌