ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٨٣١ - (٥) نكتهاى لطيف

دهى؛ از آنان كه حجّشان پذيرفته، تلاششان پاداش‌يافته، گناهانشان آمرزيده و خطاهايشان بخشوده است؛ و در آنچه مقدّر و حتمى مى‌كنى، اين را قرار بده كه عمرم را بلند و روزى‌ام را گسترده گردانى!».

ر. ك: ص ٥٣٣ (دعاى شب نوزدهم)

ص ٥٣٥ (دعاى شب بيست و يكم)

ص ٥٣٩ (دعاى شب بيست و سوم)

ص ٥٩١ (اعمال مخصوص دهه آخر/ دعا)

ص ٦٦٣ (دعاهاى نوافل ماه رمضان).

نكته‌اى لطيف‌

مرحوم سيّد ابن طاووس رحمه الله گويد:

شبى ارجمند از ماه رمضان، پس از گذشت مدّتى از تأليف اين كتاب (الإقبال)، در سحرگاه، مشغول دعا بودم، براى كسى كه لازم و نيكوست كه پيش از همه، دعا براى او انجام گيرد، و براى خودم، و براى هر كه لياقت اين توفيق را داشت كه دعايش كنم.

به خاطرم گذشت كه ابتدا سزاوار است به آنان دعا كنم كه مُنكر خدايند و نعمت‌هاى او را ناسپاسى مى‌كنند و حرمت او را سبك مى‌شمارند و حكم او را درباره بندگان و مخلوقاتش عوض مى‌كنند؛ دعا كنم كه خداوند از اين گم‌راهى، هدايتشان كند؛ چرا كه جنايت آنان بر ساحت ربوبى خدا و حكمت الهى و جلالت نبوى، سخت‌تر از جنايت عارفان به خدا و پيامبر ٦ است.

بزرگداشت و تكريم جلالت خداوند و بزرگداشت پيامبر خدا و حقّ هدايت پيامبر ٦ با سخنان و رفتار خويش، ايجاب مى‌كند كه ابتدا براى هدايت كسى دعا شود كه ضررش بزرگ‌تر و خطرش شديدتر است، كه ايشان نتوانست با جهاد، آن را بزدايد و آنان را از