ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦٧٣ - ب دعاهاى بيست ركعت

«خداوندا! از تو مى‌خواهم به شُكوه و جلالت، به زيبايى و عظمتت، به نور و رحمت گسترده‌ات، به نام‌ها و عزّتت، به قدرت و خواست و نفوذ فرمانت، به نهايت خرسندى و شرافت و بزرگوارى‌ات، به هميشگى عزّت و حكومتت، به فخر و والايى مرتبه و احسان ديرين و نشانه‌هاى شگفتت، به احسان و سخاوتت، به فراگيرى روزى و بخشش و خير و احسانت، به نيكى و نعمت دادنت، و به شأن و جبروتت؛ و از تو مى‌خواهم به همه آنچه از تو خواسته شده، كه بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستى و مرا از آتش، برهانى و با بهشت، بر من منّت نهى و از روزىِ حلال و پاك، روزى‌ام را گسترده كنى و شرّ تبهكاران عرب و عجم را از من دور سازى و زبانم را از دروغ، دلم را از حسد، و چشمم را از خيانت، باز دارى؛ همانا تو چشم‌هاى خيانتكار (نگاه‌هاى پنهانى) و آنچه را در سينه‌هاست، مى‌دانى و امسال و هر سال، حج و عمره روزى‌ام گردانى و چشمم را [از گناه‌] فروپوشى و عفافم را نگه دارى و روزى‌ام را وسعت بخشى و از هر بدى حفظم كنى، اى مهربان‌ترينِ مهربانان! ...».

[١١ و ١٢] سپس دو ركعت نماز مى‌خوانى و آنچه را از خط جدّم ابو جعفر طوسى (به روايت از امام صادق ٧) نقل كرده‌ايم، مى‌خوانى:

«خداوندا! از تو خوش‌گمانى به خودت و راستى در توكّل بر تو را مى‌خواهم؛ و پناه مى‌برم به تو از اين كه مرا به بلايى دچار سازى كه از ناچارى، در پى برخى نافرمانى‌هايت بروم؛ و پناه مى‌برم به تو كه مرا به حالتى وارد كنى كه در آن حالت، چه سختى، باشد و چه آسانى، چنين پندارم كه نافرمانى‌ها نسبت به تو، برايم سودمندتر از اطاعت تو است؛ و به تو پناه مى‌برم كه سخن حقّى را از طاعت تو براى به دست آوردن غير تو بگويم؛ و پناه مى‌برم به تو كه مرا