ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٧٢٩ - ج دعاهاى هشتاد ركعت، تكميل صد ركعت

ناكام نمى‌شود و بهره‌مند از درگاهش، تهى‌دست نمى‌گردد! اى آن كه والاست و برتر از او چيزى نيست، و اى آن كه نزديك است و نزديك‌تر از او چيزى نيست! بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست» و هر چه خواستى، دعا كن.

[٩١ و ٩٢] سپس دو ركعت نماز مى‌خوانى و مى‌گويى:

«اى تكيه‌گاه آن كه بى‌تكيه‌گاه است! اى ذخيره آن كه بى‌پشتوانه است! اى پشتوانه آن كه بى‌پشتوانه است! اى پناه آن كه بى‌پناه است! اى نگهبان آن كه بى‌نگهدارنده است! اى نيك‌بخشايش! اى نيك‌آزمايش! اى اميد بزرگ!

اى ياور ضعيفان! اى نجات‌بخش غريقان! اى رهاساز هلاك‌يافتگان! اى نيكورفتار! اى نعمت‌بخش! اى بخشنده! تويى آن كه سياهى شب و روشنايى روز و فروغ ماه و پرتو خورشيد و خروش آب و صداى باد و آواى درخت، تو را سجده مى‌كنند.

اى خداوند، اى خداوند! نيكوترين نام‌ها از آنِ توست. شريكى ندارى. پروردگارا! بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و با بخشايشت، ما را از آتش برهان و با رحمتت، ما را وارد بهشت كن و با بخشندگى‌ات، از حوريان بهشتى همسرمان كن و بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و با من، آن كن كه تو شايسته آنى، اى مهربان‌ترينِ مهربانان! همانا تو بر هر چيز، توانايى» و هر چه را دوست داشتى، دعا كن.

[٩٣ و ٩٤] سپس دو ركعت نماز مى‌خوانى و مى‌گويى:

«خداوندا! تو را به آن نام‌هاى ستوده و ارجمندت مى‌خوانم كه اگر بر اشيا نهاده شود، رام آنها مى‌شوند و اگر با آن نيكى‌ها خواسته شوند، بدانها مى‌رسند و هرگاه با آن برطرف شدن بدى‌ها خواسته شود، برطرف مى‌شوند. و تو را به كلمات كامل خودت مى‌خوانم؛ آنها كه اگر آنچه درخت در زمين است، قلم شوند و دريا، با مدد هفت درياى ديگر [مركّب شوند]، كلمات الهى پايان نمى‌پذيرند، همانا خداوند، قدرتمند حكيم است.