ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦٩٧ - ج دعاهاى هشتاد ركعت، تكميل صد ركعت

مى‌دانم، و مصونيت از اين كه آگاهانه نافرمانى‌ات يا ندانسته خطا كنم.

از تو وسعت در روزى و بى‌رغبتى به آنچه مايه وبال است، مى‌خواهم.

از تو مى‌خواهم بيرون آمدن از هر شبهه را با بيان، و دستيابى به درستى را در هر دليل، و راستى را در هر چه به سود و زيانم باشد. مرا رام ساز تا در همه جا و در حال رضا و خشم و فروتنى و برترى، انصاف‌[١] را درباره خود بپذيرم و سركشى را، كم يا زياد، در گفتار و رفتارم ترك كنم!

از تو در همه چيز، همه نعمت را درخواست مى‌كنم و [نيز] سپاس‌گزارى آن را، تا آن كه راضى شوى و پس از رضايَت، كار نيك را در هر آنچه در آن، عمل نيكى هست. آسان‌ترينِ همه امور را از تو مى‌طلبم و نه دشوار آنها، اى بزرگوار!».

[٣٩ و ٤٠] سپس دو ركعت نماز مى‌خوانى و آنچه از امام حسن ٧ از امير مؤمنان ٧ روايت شده است، مى‌گويى:

«ستايش، از آنِ خداوند، پروردگار جهانيان است. درود خدا بر پاك‌ترينِ فرستادگان، محمّد بن عبد اللّه آن برگزيده سامان‌بخش كارها.

خداوندا! محمّد ٦ را به ياد پسنديده و حوض [كوثر] ى كه بر آن وارد مى‌شوند، مخصوص گردان!

خداوندا! محمّد ٦ را وسيله و والايى و برترى ببخش و محبّت او را در ميان برگزيدگان، و رتبه‌اش را در ميان والا قدران، و كرامتش را در ميان مقرّبان، افزون كن!

خداوندا! بر محمّد ٦ از هر كرامتى، برترين آن كرامت را و از هر نعمتى، گسترده‌ترين آن نعمت را و از هر بخششى، سرشارترين آن بخشش را و از هر آسانى، آسان‌ترين آن آسان را و از هر تقسيم (بهره‌اى)، فراوان‌ترينِ آن را عطا كن، تا آن كه هيچ يك از بندگانت نزد تو نزديك‌تر، بلندآوازه‌تر، بلندمرتبه‌تر، بزرگ‌حق‌تر، و از نظر وسيله نزديك‌تر از محمّد ٦ نباشد. درود تو بر او كه پيشواى خير و دعوت‌كننده به آن و مايه بركت براى همه بنده‌ها و آبادى‌ها، و رحمت براى همه جهانيان است!

[١] انصاف، آن است كه به ديگرى نيز همان حق را بدهى كه خود را شايسته آن مى‌دانى( ر. ك: تاج العروس: ١٢/ ٥٠٢).