ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٩٣٣ - ٣/ ١ اهميت دادن به روز عيد

تا به وسيله فرمان‌بُردارى از خدا، به سوى رضاى الهى سبقت بگيرند. گروهى پيش افتاده، برنده شدند و گروهى هم عقب مانده، محروم گشتند. پس شگفت از خنده‌كننده بازيگر است در روزى كه نيكوكاران پاداش مى‌يابند و كوتاهى‌كنندگان، ناكام مى‌شوند. به خدا سوگند، اگر پرده كنار رود، نيكوكارْ سرگرم نيكوكارى خود خواهد شد و بدكار، گرفتار بدكارى خويش!».

٧٩٩. الإقبال (به نقل از محمّد بن يزيدِ نحوى): امام حسن مجتبى ٧ در روز عيد فطرى بيرون آمد، در حالى كه مردم مى‌خنديدند. پس فرمود: «خداوند متعال، ماه رمضان را به عنوان ميدانى براى مسابقه آفريدگانش قرار داد تا در آن روز (روز عيد) به سوى اطاعت از او سبقت بگيرند. پس، گروهى پيش افتاده، برنده شدند و گروهى هم عقب‌مانده، محروم گشتند. شگفت از كسى است كه در چنين روزى كه نيكوكارانْ كامياب مى‌شوند و بدكاران زيان مى‌كنند، مى‌خندد. به خدا سوگند، اگر پرده كنار رود، نيكوكار، سرگرم نيكوكارى خود، و بدكار، سرگرم بدكارى خويش و شانه كردن مو و آراستن جامه است!».

٨٠٠. امام صادق ٧: چون صبح روز عيد فطر شود، منادى ندا مى‌دهد: «به سوى جايزه‌هايتان بشتابيد».

٨٠١. امام رضا ٧: روز فطر، از آن جهت، عيد قرار داده شده است كه مسلمانان، اجتماعى داشته باشند كه در آن روز گرد هم آيند و براى خدا بيرون آيند و او را بر نعمت‌هايى كه به آنان داده است، بستايند و روز عيد، روز تجمّع، روز خوردن روزه، روز زكات، روز شوق و روز نيايش است؛ و براى آن كه اوّلين روز از سال است كه خوردن و آشاميدن در آن حلال است؛ چرا كه ماه رمضان، اوّلين ماه سال نزد اهل حق است. پس خداوند، دوست داشت كه در چنين روزى، همايشى داشته باشند تا خدا را حمد و ستايش كنند و در اين روز، تكبير در نماز، از آن روى بيش از روزهاى ديگر قرار داده شده كه تكبير،