ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٨٣٧ - ٣/ ٤ زيارت امام حسين

٧٢٦. امام كاظم ٧: قرآن را در دستت بگير و آن را بالاى سرت ببر و بگو:

«خداوندا! به حقّ اين قرآن، و به حقّ آن كه او را با قرآن به سوى بندگانت فرستادى، و به هر آيه‌اى كه در قرآن است و به حقّ هر مؤمنى كه او را در قرآن ستوده‌اى و به حقّ او بر تو كه هيچ كس به حقّ او داناتر از تو نيست، اى سرورم، اى سرورم، اى سرورم! خداوندا، خداوندا، خداوندا! (ده بار) و به حقّ محمّد (ده بار) و به حقّ هر امام (ده بار)» و امامان را مى‌شمارى تا به امام زمانت برسى.

به يقين، از جاى خود بر نمى‌خيزى، مگر آن كه حاجتت برآيد و كارت برايت آسان شود.

٣/ ٤

زيارت امام حسين‌

٧٢٧. امام صادق ٧: هرگاه شب قدر شود كه در آن، هر كار حكمت‌آميزى فيصله مى‌يابد، آن شب، منادى از دل عرش بانگ بر مى‌آورد كه: «خداوند، هر كس را امشب به زيارت قبر حسين ٧ آمد، آمرزيد».

٧٢٨. الإقبال (به نقل از زيد بن اسامه، از امام صادق ٧ درباره آيه «هر كار حكمت‌آميزى فيصله داده مى‌شود»): آن، شب قدر است. در آن شب، كار سال (از: حج و عمره يا روزى يا اجَل، يا هر كارى و مسافرتى يا ازدواج و يا تولّدى، تا چيزهاى ديگرى كه آدمى‌زاد در بقيّه سال به آن برمى‌خورد از آن شب تا مثل آن شب از سال آينده)، مقدّر مى‌شود.

شب قدر، در دهه آخر ماه رمضان است. پس هر كس آن را درك كند و